Yeryüzü mescidinde Mekke mihraptır sana

Medine minberinde hatipsin tüm cihana

İmamsın, mürebbisin cümle ehl-i imana

İnsanlık ilelebed zâtını etsin senâ

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Uğruna yaratıldı gök çatısı ve zemin

Ezel ebed Sultanı ömrüne etti yemin

Melekler, ruhaniler duana dedi âmin

Seni nasıl öveyim ey Muhammedü’l Emin?

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Enbiyanın reisi, evliyanın seyyidi

Savaş meydanlarında meleklerin te’yidi

Davetiyle dirilten sensin nice meyyiti

Haşa medhetmiş olmam yazsam milyon beyiti

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Sen bedenlere cansın hem de ruhlara şifa

Mutluluk sebebisin, sensin kalplere safâ

Sensizlik işkencedir, sensizlik büyük cefa

Sana pek minnettarız ey Muhammed Mustafa

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Güneşten parlak yüzün, yok âlemde emsali

Ahlâkın karakterin tam bir edep timsali

Suretin ve siretin eşsiz cevher misali

Naatlar sunmak için Şair bekler visali

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Buz dağları eridi, diz çöktü her muhalif

İntikamla kanayan kalpleri ettin telif

Ayı ikiye böldü göğe çizdiğin elif

Destanlara sığmazsın yazsa yüz bin müellif

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Bu ne hudutsuz rahmet, bu nasıl ameliyat

Ebu Cehil’in oğlu sana eyledi biat

Ebu Süfyan, Hind, Vahşi içtiler âb-ı hayat

Bu azim inkılâbı şerh etsin edebiyat

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Senden mahrum kalmaktır ümmetinin korkusu

Zaten doğduk doğalı firakın kurar pusu

Bu şiddetle aranmaz kızgın çölde bile su

Aşkınla zuhur etti şiir yazma tutkusu

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Senin aşkın ebedi, muhabbetin ezeli

Habib-i Kibriya’sın ey güzeller güzeli

Kur’an’ın sırf mucize, sözlerin mucizeli

Faziletin ölçülmez, kemalâtın çok âli

Şefaat listesine ekler misin Halil’i

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Acı haber geldi gece yarısı
Cümle dost ahbabı yıkıp gitmişsin
İşte geldi deyip ölüm sırası
Uzaklara doğru akıp gitmişsin

Dünya yaşanacak yer değil derdin
Vefalı, sadık bir yar değil derdin
Aşkından vazgeçmek zor değil derdin
Ardına bakmadan çıkıp gitmişsin

Daim bahardadır Mü’minin kalbi
Ruhu hep sakindir, yağmaz kar, tipi
Yeni bir hayata başlarmış gibi
Aşk ile Besmele çekip gitmişsin

Yanında okunan içli ezanla
Tekbir getirmişsin pür heyecanla
Vuslatım bu gündür deyip Canan’la
Sevinçli gözlerle bakıp gitmişsin

Maziyle avunmak düştü payıma
Gayrı taş basarım ben de koynuma
Hasta vücuduma, zayıf boynuma
Hasret zincirini takıp gitmişsin

Araya pek acı ayrılık girdi
Zaten bu dünya böyle bir yerdi
Mahşerde bitecek Halil’in derdi
Yepyeni umutlar ekip gitmişsin

Sen Mekke’den doğan güneş,
Sen kalplerde yanan ateş;
Sen Muhammed Ahmed Kureyş,
Seni çok seviyorum…

Sen çöllerin yağmurusun,
Sen âlemin onurusun,
Sen zulmeti boğan nursun;
Seni çok seviyorum…

Sen Allah’ın fermanısın,
Sen dertlerin dermanısın,
Sen Nebiler Sultanısın;
Seni çok seviyorum.

Sen aşığın tek şifası,
Sen gönlümün aşk sefası,
Sen Rahman’ın Mustafa’sı;
Seni çok seviyorum…

Sen Halil’in padişahı,
Sen hasretin derin ahı,
Sen gecenin nur sabahı;
Seni çok seviyorum…

Bil ki Muhammed’dir sevdamın adı,
Sensiz hep zehirdir hayatın tadı,
Gönlümün Fatihi duy bu feryadı,
Tutuştum Efendim yandım aşkına.

Bu aşkın çilesi sensiz ne de çok,
Hasretin bağrıma saplanmış bir ok,
Derdime visalden başka çare yok,
Tutuştum Efendim yandım aşkına.

Kızgın çöller benim yüreğimdedir,
Hasretin volkanı ciğerimdedir,
Medine duamda, dileğimdedir,
Tutuştum Efendim yandım aşkına.

Allah’ın Habibi, Halili sensin,
Muhabbetin, aşkın delili sensin
Yegane, biricik sevgili sensin,
Tutuştum Efendim yandım aşkına.