Yaradılış takdirdir, sanma sakın kazara
İnsan mecburen uğrar dünya denen pazara
Bir kefen satın alır sonra döner mezara
Şu vefasız dünyanın meskeni, malı yalan.

Belâsı, derdi peşin; mutluluğu vadeli
Dünyaya aşık olan ya sarhoştur, ya deli
Bir üzüm tanesinin yüz tokattır bedeli
Şu vefasız dünyanın kaymağı, balı yalan.

Cenaze namazında er olur komutanlar
Makamını kaybeder halka üstten bakanlar
Alkış, şöhret sıfırdır; insan ölünce anlar
Şu vefasız dünyanın hali, ahvali yalan.

Herkese göz kırpar da kimsenin yari olmaz
Dünya gaddar, mekkardır; yardımı, hayrı olmaz
Kabirde geçmez akçe zenginin kârı olmaz
Şu vefasız dünyanın parası, pulu yalan.

İnsan misket yuvarlar musalla gölgesinde
Büyük hesaplar yapar kabrinin eşiğinde
Bir mikropla devrilir, solar gider üç günde
Şu vefasız dünyanın goncası, gülü yalan.

İnsan ölmeye görsün derhal kabri kazılır
Başına bir taş dikilir, hemen ismi yazılır
Ahbap, akraba döner, yalnız ameli kalır
Şu vefasız dünyanın dostu, Halil’i yalan.

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen,
Dünya benim değilsin!

Nerde dostum sevenim,
Kabre girmez servetim,
Tek sermayem kefenim,
Ben yaşayan cesetim;
Dünya benim değilsin!

Şan şöhret, falan filan,
Para pul hepsi yalan;
Makam rütbe hatta can,
Olur elbette talan;
Dünya benim değilsin!

Sen umutsuz umuttun,
Oyunlarla avuttun,
Karunları sen yuttun,
Mal mülk diye uyuttun;
Dünya benim değilsin!

Azrail yapar darbe,
Ömür ölüme gebe,
Fanidir bu debdebe,
Hayat olur harabe;
Dünya benim değilsin!

Fukara da zengin de,
Yatalak da gezgin de,
Tüm insanlık sürgünde,
Haydi Halil artık de:
Dünya benim değilsin!

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen;
Dünya benim değilsin!

Dünya bir çöl; ıssız, kurak
Han değil, muvakkat durak
İnsanı ağlatır daim,
Sille-i zeval ve firak…

Yorgun beden, kırık kanat
Ne pusula var, ne de at
Kar altındayken umutlar
Nasıl filizlensin vuslat….