Balığın karnındaydı, yalvardı Yunus nebî
“Yegâne ilah da sen, Sübhan da sensin” dedi

“Ben zalimlerden oldum” deyip etti ilticâ
Sahil-i selâmete ulaştırdı bu rica

Hasta olunca Eyüp, aczini sana sundu
Dedi: “Rahmanurahîm, zarar bana dokundu

Kulluk için istedi sıhhati ve şifayı
Cevapsız bırakmadın ondaki bu vefayı

Yaşlıydı Zekeriya, karısı da kısırdı
Yahya’yla müjdeledin, bu çok büyük bir sırdı

Hanne de dua etti, erkek bir çocuk için
Hazreti Meryem gibi bir evlat nasip ettin

Ne yüce bir sadakat, Yusuf’taki şu niyet
“Müslüman olarak öldür, salihlere ilhâk et”

İbrahim Peygamber’i ateşe attı Nemrut
Öldüremezdi onu dinamit, bomba, barut

“Hasbunallah ve ni’mel vekil” dedi, korkmadı
“Ya naru kûnî…” dedin, ateş onu yakmadı

“Duasıyım” demişti, “ben dedem İbrahim’in”
Katından gönderildi, rahmeten lil-âlemîn

Bu makbul duaların hürmetine ya Rahman
Hak yolda sabit eyle, biz sana ettik iman

Muamele eyleyip sonsuz merhametinle
Karanlıklardan çıkar hudutsuz şefkatinle

Sırat-ı mustakîmden lütfen bizi ayırma
Affet günahımızı, ne olur hesap sorma

Olmazları olduran, ölüyü diriltensin
Sabahı yaratansın, baharı getirensin

Muhtaçlara göklerden yağmuru indirensin
En ağır hastalara şifayı gönderensin

Hayır senin elinde, derman senin elinde
Ol dersen hemen olur, ferman senin elinde

Sana teslim olmuşuz, zindan bize dar gelmez
Feraha ulaştırmak kudretine zor gelmez

Bir tek sana sığındık, çalmadık başka kapı
Yalnız sana güvendik, budur kulluk adabı

Yeni bir gün ikram et, taze ve temiz olsun
Şifa incileriyle taşan bir deniz olsun

Öyle bir şifa verki hastalık hep silinsin
Ruhumuza semadan tam bir sekinet insin

Yalvarıyoruz sana ellerimizi açıp
Kabul et duamızı, kabul eyle ya Mucib

Muztar kalan kulların ya Rab sensin sahibi
Senden ümit kesmedi asla Halil’in kalbi