Balığın karnındaydı, yalvardı Yunus nebî
“Yegâne ilah da sen, Sübhan da sensin” dedi

“Ben zalimlerden oldum” deyip etti ilticâ
Sahil-i selâmete ulaştırdı bu rica

Hasta olunca Eyüp, aczini sana sundu
Dedi: “Rahmanurahîm, zarar bana dokundu

Kulluk için istedi sıhhati ve şifayı
Cevapsız bırakmadın ondaki bu vefayı

Yaşlıydı Zekeriya, karısı da kısırdı
Yahya’yla müjdeledin, bu çok büyük bir sırdı

Hanne de dua etti, erkek bir çocuk için
Hazreti Meryem gibi bir evlat nasip ettin

Ne yüce bir sadakat, Yusuf’taki şu niyet
“Müslüman olarak öldür, salihlere ilhâk et”

İbrahim Peygamber’i ateşe attı Nemrut
Öldüremezdi onu dinamit, bomba, barut

“Hasbunallah ve ni’mel vekil” dedi, korkmadı
“Ya naru kûnî…” dedin, ateş onu yakmadı

“Duasıyım” demişti, “ben dedem İbrahim’in”
Katından gönderildi, rahmeten lil-âlemîn

Bu makbul duaların hürmetine ya Rahman
Hak yolda sabit eyle, biz sana ettik iman

Muamele eyleyip sonsuz merhametinle
Karanlıklardan çıkar hudutsuz şefkatinle

Sırat-ı mustakîmden lütfen bizi ayırma
Affet günahımızı, ne olur hesap sorma

Olmazları olduran, ölüyü diriltensin
Sabahı yaratansın, baharı getirensin

Muhtaçlara göklerden yağmuru indirensin
En ağır hastalara şifayı gönderensin

Hayır senin elinde, derman senin elinde
Ol dersen hemen olur, ferman senin elinde

Sana teslim olmuşuz, zindan bize dar gelmez
Feraha ulaştırmak kudretine zor gelmez

Bir tek sana sığındık, çalmadık başka kapı
Yalnız sana güvendik, budur kulluk adabı

Yeni bir gün ikram et, taze ve temiz olsun
Şifa incileriyle taşan bir deniz olsun

Öyle bir şifa verki hastalık hep silinsin
Ruhumuza semadan tam bir sekinet insin

Yalvarıyoruz sana ellerimizi açıp
Kabul et duamızı, kabul eyle ya Mucib

Muztar kalan kulların ya Rab sensin sahibi
Senden ümit kesmedi asla Halil’in kalbi

Manevî hastayız, halimiz yaman
Afiyet ver bize ey büyük Allah
Perişan eyledi şu ahirzaman
Selamet ver bize ey büyük Allah!

Her yanımız haram, her taraf günah
Zıvanadan çıktık eyvah ki eyvah
Yüz bin tövbe, yüz bin estağfirullah
Mağfiret ver bize ey büyük Allah!

Yolumuz eğridir, Kur’anla doğrult
Ruhumuz ölüdür, imanla dirilt
Kalbimiz taş gibi aşkınla erit
Hidayet ver bize ey büyük Allah!

Edepten ahlaktan hissemiz olsun
Bir parça utanma hissimiz olsun
Takva iffet bizim dersimiz olsun
Hacalet ver bize ey büyük Allah!

Boyumuzu aştı günah çamuru
Yağsın üstümüze rahmet yağmuru
Nefsimiz, neslimiz olsun dupduru
Asalet ver bize ey büyük Allah!

Haddi aşmayalım, duralım artık
“Bu gidiş nereye?” soralım artık
Nefsin zincirini kıralım artık
Hürriyet ver bize ey büyük Allah!

İrademiz şapşal, ibadet bozuk
Yerlerde sürünür, zavallı kulluk
Boşyere konuşur, atarız nutuk
Ciddiyet ver bize ey büyük Allah!

Yüzümüz kızarmaz günah işlerken
Hiç pişman olmayız, her haltı yerken
Tövbe için deriz: “Daha çok erken!”
Nedamet ver bize ey büyük Allah!

Benlik dava eder, kibirleniriz
Büyüklük taslayıp böbürleniriz
Ne kadar zavallı bir haldeyiz biz
Mahviyet ver bize ey büyük Allah!

Dinimiz bizlere kutlu nasihat
Her emri şifadır, her şeyi sıhhat
Nefisle, Şeytan’la edelim cihat
Cesaret ver bize ey büyük Allah!

Allah’a kul olmak en büyük onur
Her türlü fazilet onda bulunur
İmandır insanı mutlu eden nur
Saadet ver bize ey büyük Allah!

En yüksek gür sada Kur’an’ın olsun
Ruhumuz Kur’an’la huzuru bulsun
Zulüm yere batsın, küfür boğulsun
Beşaret ver bize ey büyük Allah!

Ahvalimiz budur; ettik maruzât
Ne olur merhamet elini uzat
Kölen olsun Halil, eyleme azat
Müebbet ver bize ey büyük Allah