Benlik dava etmek büyük ayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler
O mağrur insanlar bu gün kayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler

Konuşman, işitmen bedenden değil
İradene bağlı nedenden değil
İman soydan soptan, dedenden değil
Senin değil, senin sandığın şeyler

Gözün görüyorsa kudret Allah’ın
Dizin yürüyorsa kuvvet Allah’ın
Her fiil Allah’ın evet Allah’ın
Senin değil senin sandığın şeyler

Ruhunun huzuru, sefası O’ndan
Bedenin sıhhati, şifası O’ndan
Hayatının suyu, havası O’ndan
Senin değil senin sandığın şeyler

Her türlü iyilik, inayet O’nun
Kalbine yağan nur, hidayet O’nun
Başarı, mutluluk, saadet O’nun
Senin değil senin sandığın şeyler

Şeytan’a aldanan düşer kuyuya
Amellerin yanar, yaparsan riya
Güvendiğin ömrün üç günlük rüya
Senin değil senin sandığın şeyler

Günaha sahip çık zira senindir
Kusurlar, hatalar hep marifetindir
Hayrın vesilesi imandır, dindir
Senin değil senin sandığın şeyler

Nefsinle dost olma, daim cihad et
Kulluk ikliminde istirahat et
Halil, “Mülk Allah’ın’ deyip rahat et
Senin değil senin sandığın şeyler

Dünya bir çöl, hayat serap
Değmez alâka-yı kalbe
Kendini hiç etme harap
Değmez alâka-yı kalbe

Dünya mahbup ise gamdır
Kırılmaya mahkum camdır
Üç gün süren heyacandır
Değmez alâka-yı kalbe

Makam, rütbe meselesi
Alkış, şöhret endişesi
Fani dünya meşgalesi
Değmez alâka-yı kalbe

Kaybedersen mahzun olma
Kazanırsan mesrûr olma
Malla, mülkle mağrur olma
Değmez alâka-yı kalbe

Kulluk büyük ganimettir
Esas hedef âhirettir
Dünya zindan, esarettir
Değmez alâka-yı kalbe

Korun kinden, husumetten
Su-i zandan ve gıybetten
Hep uzak dur rekabetten
Değmez alâka-yı kalbe

Zarar gelir sana senden
Doymak bilmez nefs elinden
Ne var ise gayrı dinden
Değmez alâka-yı kalbe

Riya denen çamurdan kaç
Enaniyet, gururdan kaç
Elması al, kömürden kaç
Değmez alâka-yı kalbe

Halil, dünya diye diye
Gönlün döner puthaneye
Baki Rab’dan başka gaye
Değmez alâka-yı kalbe

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen,
Dünya benim değilsin!

Nerde dostum sevenim,
Kabre girmez servetim,
Tek sermayem kefenim,
Ben yaşayan cesetim;
Dünya benim değilsin!

Şan şöhret, falan filan,
Para pul hepsi yalan;
Makam rütbe hatta can,
Olur elbette talan;
Dünya benim değilsin!

Sen umutsuz umuttun,
Oyunlarla avuttun,
Karunları sen yuttun,
Mal mülk diye uyuttun;
Dünya benim değilsin!

Azrail yapar darbe,
Ömür ölüme gebe,
Fanidir bu debdebe,
Hayat olur harabe;
Dünya benim değilsin!

Fukara da zengin de,
Yatalak da gezgin de,
Tüm insanlık sürgünde,
Haydi Halil artık de:
Dünya benim değilsin!

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen;
Dünya benim değilsin!

Dünya bir çöl; ıssız, kurak
Han değil, muvakkat durak
İnsanı ağlatır daim,
Sille-i zeval ve firak…

Yorgun beden, kırık kanat
Ne pusula var, ne de at
Kar altındayken umutlar
Nasıl filizlensin vuslat….