Her insanın alnında ölüm değişmez yazgı
Uzun sanılan ömür mezar taşında çizgi
Gölgeyi yakalamak ancak masala özgü
Dünya fani macera, vefasız bir serüven
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven.

Dünya gamla nikahlı, hep acıyla örtülü
Bin yamalı bohçadır, bin yerinden özürlü
Kimi zaman gecedir, sabah olmaz bir türlü
Aleyhine işlese akrep ile yelkovan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Bazen şartlar değişir, imtihan ağır olur
Yardıma gelen olmaz, yüreğin yağır olur
Dost bildiğin adamlar, kör olur, sağır olur
Üzülme, etrafında kalmasa da bir seven
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Şükre, zikre devam et, bir hastalıkla susma
Bala eyvallah deyip acıya surat asma
Herkes seni terk etse sakın umudu kesme
Derdin, çilen, sıkıntın birikse elvan elvan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Köpek şeref kazanmaz altın tasması olsa
Mertlik satın alınmaz paranın hası olsa
Bir tek üzüm isteme bin bağ asması olsa
Arz-ı hacet eyleme, ekmeğin kalsın yavan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Birer, birer göç eder; ana, baba akraban
Fani olan elbette, ecele olur kurban
Tek başına kalırsın, yalnızlık olur urban
Güz gelince çaresiz yola revandır kervan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Güneş doğunca erir dağlara taht kurmuş kar
İnsan kabirden kaçar lâkin ecel kovalar
Ayağının altında sabit duran yer kayar
Ve hayat oluverir basamaksız merdiven
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Cahil, zalimdir insan; ben şuyum, ben buyum der
Ölen komutan olsa rütbesiz ere döner
Dünyanın ışıkları kabirden sonra söner
Şan, şöhret uçar gider, silinir pâye, unvan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Rüyada sultan olur, fakirdir lâkin hâli
Mumyalanmış bedeni, dirilmez çünkü ölü
Devlet, servet her şey var, ne fayda adam deli
Dünya kırık sandalye, yarımdır keyif kahven
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Yolun sonu kıyamet; çok büyük inkılap var
Bil ki peygamberleri titreten bir hesap var
Rahmete iltica et, deme: “Hayır, sevap var”
Gök çatısı çökünce kurulur ulu divan
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Nefse oyuncak olma, kırıp dökme, elsiz ol
Kem söz eden olursa öfkeni yut dilsiz ol
Derviş Yunus misali ey Halil gönülsüz ol
Kavgaya değmez dünya; ne söven kalır, ne döven
Kimseye bel bağlama, yalnız Allah’a güven

Pencere önünde başlarsın güne
Akşam olur, çalmaz, kapının zili
Konuşur durursun kendi kendine
Hâlini kim görse zanneder deli

Bir sese, soluğa hasret kalırsın
Yalnızlık yapışır, tam kene gibi
Solmuş resimleri öper koklarsın
Mazi sıkar seni mengene gibi

Öyle ağlarsınki biter gözyaşın
Kâr etmez çalınsa bin davul zurna
Hani heyecanın, nerde telaşın?
Manasızmış meğer onca koşturma

Duvarlar konuşmaz, vermez bir cevap
Yanarsın sessizlik denen ateşte
Uğramaz yanına ne dost, ne ahbap
Yapayalnız kalmak böyledir işte

Vefa nedir vefa? Bir ürkek ceylan
Göz açtın, kapadın, bak nasıl kaçtı
Yalnızlık denilen zehirli yılan
Kimbilir ruhuna kaç yara açtı?

Dur! Ümit bitmedi; yas tutma hemen
El açıp da dua etmezsin; niçin?
Seccade lâzımdır sana âcilen
Rahmet limanına sığınmak için

Kalbin dile gelsin, ne derdi varsa
İlaç, merhem onda; derman ondadır
Belâlar dağ gibi önünde dursa
Çölleri göl eden ferman ondadır

O Allah ki Rahman, Rahim’dir adı
Şefkati sonsuzdur, rahmeti engin
Herkes unutsa da o unutmadı
İlmi nihayetsiz, vefası zengin

Evin ıssız lakin yalnız değilsin
Sana senden yakın yüce Rabbin var
Fani dostlukların kökü kesilsin
Kimse yar olmasın; Allah olsun yar

Sönmedikten sonra gönlünde ışık
Beş para kıymeti yok karanlığın
Halil sen oldukça Allah’a aşık
Zâhirdedir ancak bu yalnızlığın

Merhametsiz olanlardan
Menfaatin kullarından
Aciz, fakir insanlardan
Gelir ancak elem, keder;
Dost istersen Allah yeter.

“Ol!” der, herşey oluverir
Kudretiyle dağlar erir
Ne istersen tek O verir
Zerre, kürre O’na nefer
Dost istersen Allah yeter.

Kullarına pek şefkatli
Sana senden merhametli
Kulluk gayet emniyetli
İşte müjde, işte haber
Dost istersen Allah yeter.

Azim, Kebir Allah’tır O
Aziz, Celil ilahtır O
Muktedir’dir Fettah’tır O
İkramıyla gelir zafer
Dost istersen Allah yeter.

Kul olana kâinat yar
Bitki, hayvan itaatkâr
Gece, gündüz hep musahhar
Askeridir güneş, kamer
Dost istersen Allah yeter.

Dünyan ukban bayram olur
Ruhun sonsuz huzur bulur
Cennet der ki: “Haydi buyur!”
Mahbubuna verir kevser
Dost istersen Allah yeter.

Sabır, şükür büyük nimet
İbadet en güzel hizmet
Muhabbette eşsiz lezzet
Mutluluğa doyar kalpler
Dost istersen Allah yeter.

Gafilin her hali hüsran
Zeval, firak, acı, hicran
Ömrü hüzün yüklü kervan
Onsuz dertler katmer katmer
Dost istersen Allah yeter.

Mü’mine yok karanlıklar
Onu bekler aydınlıklar
Ebedîdir mutluluklar
Yaren olur kabir, mahşer
Dost istersen Allah yeter.

Hilkat nuru nur Ahmed’dir
En yüce kul Muhammed’dir
Büyük vasfı muhabbettir
Habibullah sana rehber
Dost istersen Allah yeter.

Bir tek Allah Hayy ve Bakî
Mahlûkatta beka yok ki
Gayri rüya O hakiki
Fani diğer sevgililer
Dost istersen Allah yeter.

Gökten yağmur indiren O
Türlü nimet gönderen O
Seni yoktan var eden O
Yüz bin ömür versen değer
Dost istersen Allah yeter.

Kalp muhabbet karargâhı
Mahbup bilir tek Allah’ı
Böyle bulur inşirahı
Aşkı takdir etmiş kader
Dost istersen Allah yeter.

Rab’be yakın olmaktır kâr
Uzak olmak küllî zarar
Kim eder ki Ondan firar
Yoktur mülkü olmayan yer
Dost istersen Allah yeter.

Gaflet etme sakın Halil
Bu şiiri eyle tahlil
Olursun bak sonra zelil
Sermayeni etme heder
Dost istersen Allah yeter.