Hasret denizinde boğuldum sanki
Özlemin çok büyük, çok derin anne
Sen gideli gamla yoğruldum sanki
Bitmiyor, büyüyor kederin anne.

Hayat kaynağımmış meğer nefesin
Yaralı ruhuma ilaçmış sesin
Ben mazide kaldım sen neredesin?
Nereye götürdü kaderin anne.

Sensiz hayat zindan, cezam müebbet
Şefkatli sinenden gayrı yer gurbet
Mislini görmedim, bu nasıl bir dert
Ahvalimden var mı haberin anne.

En karanlık günüm gittiğin gündü
Hayatımda bütün ışıklar söndü
Karıştı her şeyim tersine döndü
Ağustos sıcağı çok serin anne.

Şefkat kahramanım, rahmet meleğim
Hep sana dairdir duam, dileğim
Duvara asılır bir gün eleğim
Bayram yapar canın, ciğerin anne.

Ezvac-ı Tahirat sırdaşın olsun
Hazreti Rabia gardaşın olsun
Havz-ı Kevser suyun ve aşın olsun
Cennet olsun senin tek yerin anne.

Yaşarım bağrımda yanan bir közle
Anlatmak mümkün mü şiirle, sözle
Halil’in vuslatı bekler dört gözle
Ölüm olsa bile seferin anne.

Koskoca bir çınardı, gölgesinde yaşardım;
Vücudum iflas etse, o dokunsa koşardım;
Sesi derde dermandı, bakışı büyük yardım;
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Varsa yoksa namazdı, kulluktu bir tek derdi;
Seherde Kur’an okur, okudukça erirdi;
Allah için dedin mi neyi varsa verirdi;
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Çıkar hesabı yapmaz, menfaati gütmezdi;
Aczini hiç göstermez, kula minnet etmezdi;
Namerdin davetine milyon versen gitmezdi;
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Yalan nedir bilmezdi, sözü sağlam senetti
İçi dışı aynıydı, gayet berrak ve netti
Bilirdi ki bu hayat, beden hep emanetti
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Gece gündüz çalıştı, bir of bile demedi;
Çok fakirlik çekti de haram lokma yemedi;
Dünya aşkı namına hiç bedel ödemedi;
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Bir aylıkla dört çocuk büyüttü ve everdi
Ömrünü tereddütsüz ailesine verdi
Eşsiz fedakârlığı her övgüye değerdi
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Tebessüm ettiğinde mevsim bahar olurdu
Tesellisi ilaçtı, bamtelinden vururdu
Son nefesini verdi sanki dünyalar durdu
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Hey gidi babam sensiz günlerim hep ayazdır
Hasret öyle bir dert ki Halil ne dese azdır
Bu şiirim Rabbime vuslat için niyazdır
Çelik bilekli adam, koca yürekli adam,
Engin gönüllü cömert; cesur, yiğit, mert babam…

Dinle evlât tecrübe, bir rehberlik hâlidir;

Bil ki koca bir ömrün, hayatın bedelidir;

Bir yolda bin kez ayak sürçmenin engelidir;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Namaz, namaz, namaz ki solmaz, silinmez yazı;

Kıymetlidir daimi ise çoğundan azı;

Aman diyorum evlât vaktinde kıl namazı;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Hayalini temiz tut; bak bu önemli bir sır!

Hayal fasık olursa surda gedik açılır,

Mıknatıs çektiğinde emin ol zor kaçılır

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

İlimlerin yücesi, padişahı ne dersen,

Marifetullah derim, keşke sırrına ersen,

Günde bir saat olsun; oku, oku, oku sen;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Evladım zehirlidir, günahlardaki lezzet;

Günahın tuzağına düştüysen tez tövbe et;

Bu illetin ilacı gözyaşı ve nedamet;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Sakın diyorum sakın ümitsizliğe düşme

Kör bir kuyudur yeis, düşüp de haddi aşma

Aksi takdirde şeytan takar boynuna tasma

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Vesveseyi kalbinden bilip huzurdan kaçma;

Şeytanın çöplüğünü eşip pisliği açma;

Batılı tasvir etmek, hem zarardır, hem saçma;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Su-i zan hastalıktır, kalbindeki akreptir;

Çok büyük bir afettir, zelzeledir, tahriptir;

Nefsin varken ellere taş atmak çok gariptir;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Kibir kalbin kiridir, belalı haydutudur,

Kurbanları ilk şeytan, sonra Karun, Nemrut’tur

Kalbine ömür boyu gurur orucu tuttur;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Evlât kulağını aç: İhlâs diyorum ihlâs;

Eğer ihlâslı isen kulluğun olur pek has;

Alkış, şöhret, riyanın akıbeti matem, yas;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Gıybet alçak olanın kullandığı silahtır;

Kardeş eti yemektir; iğrenç, çirkin günahtır;

Salih ameli yakan pişmanlıktır, eyvahtır;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Şükrü dilden düşürme, daim Hakk’a hamd eyle;

Her hayır Allah’tandır; bunu bil, bunu söyle;

“Ben!” deme, nasıl dersin? Hangi cüretle, neyle?

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Takva zırhın olmalı, iffet alnının akı

Daimî örnek sana Peygamberin ahlâkı

Üzerinde kalmasın hiç kimsenin bir hakkı

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Evlât, bu çok önemli: Sabrın sonu felahtır;

Sabreden kişilerin yardımcısı Allah’tır;

Hırs sebeb-i hasaret, sonu eyvahtır, ahtır;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

En büyük musibete düçar olsan da bil ki:

Allah’ın kudretinden asla büyük değilki;

Dua et, tevekkül et; Mü’mine yok yenilgi;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

 

Halil nasihatında israf, zarar hiç yoktur;

Sayıp döktüğüm şeyler adam olana çoktur;

Kimi zırh, kimi kalkan, kimisi mızrak, oktur;

Bu sözlerim babandan sana olsun nasihat.

-Zeynep Dülgar, Zekiye Denktaş (rhe) ve tüm annelere…

Sen öğrettin huzur ne, mutluluk ne, şefkat ne?
Süt emip uyuduğum senindi sıcak sine
İlk gördüğüm insandın, ilk kelimemdi “anne”
Şimdi beni bırakıp gidiyorsun öyle mi?
Melekler alkışlasın sevgili annem seni.

Ninni, masal söyleyen senin tatlı dilindi
Bir tek tebessümünle dünyadan dert silindi
Yaslandığım dağ sendin, tuttuğum dal elindi
Şimdi beni bırakıp gidiyorsun öyle mi?
Cennetler selamlasın sevgili annem seni.

Sohbetin tesellimdi, muhabbetin huzurdu
Yüzünü gördüğümde gecem gündüz olurdu
Varlığınla hayatım dengesini bulurdu
Şimdi beni bırakıp gidiyorsun öyle mi?
Peygamber karşılasın sevgili annem seni.

Hayat boyu güldürdün, ağlatıyorsun şimdi
Yüreğimi hasretle dağlatıyorsun şimdi
Bu evladın kimleri arayıp sorsun şimdi
Şimdi beni bırakıp gidiyorsun öyle mi?
Melekler alkışlasın sevgili annem seni.

Cennetler selamlasın sevgili annem seni.
Peygamber karşılasın sevgili annem seni.
Âmin…

Ayağın altına paspas olsaydım
Hakkını ödedim diyemem anne,
Öyle emeklerin var ki üstümde
Yıllarca uğraşsam sayamam anne.

En acılı günüm gittiğin gündü
Tarifi imkansız büyük hüzündü
Seninle günlerim bayram düğündü
Onların tadına doyamam anne.

Sen gideli yüreğim yangın yeridir
Zehirli bir hasret vurgun eridir
Dünyam harap olmuş viran evidir
Taş üstüne bir taş koyamam anne.

Yarama merhemdi sohbetin, sesin
Şefkat mesleğindi, muhabbet işin
Cihana bedeldi “yavrum” deyişin
Bir kerecik daha duyamam anne.

Sensiz her şey eksik hep yarım oldu
Firakın ahbabım, gam yarim oldu
Kadrini anlamak tek kârım oldu
Pişmanlık libasım; soyamam anne.

Gönlümün Halil’i, habibi sendin
Ruhumun ilacı, tabibi sendin
Benim neyim varsa sahibi sendin
Sözümden bir zerre cayamam anne