Yükü acı olan bir kervan olsan
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok
Tepeden tırnağa kan revan olsan
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Ebedî değildir, fanidir çilen
Lütuftur, ihsandır Allah’tan gelen
Mânevî şehittir bu yolda ölen
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Dünya dedikleri dibi delik tas
Sakın isyan etme, etsen de iflas
Zâyî olmadıkça kullukta ihlâs
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Kaybettiğin malın sadaka olur
Ötede ebedî nafaka olur
Cennette makamın şâhika olur
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Sanmaki belâlar hep tesadüfen
Tevekkül olmalı daim felsefen
Kaftan bekler iken giysen de kefen
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Başında patlasa en büyük belâ
Ardından okunsa bir acı salâ
Nihayet binsen de o tahta sala
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Ejderha değildir Mü’mine kabir
Rüyasını, Cennet edecek tabir
Düğün bayram yakın; az daha sabır
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Dünya sınav yeri, bakma zâhire
Her daim şükreyle bala, zehire
Halil de gidecek senle âhire
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Yüzün asık olmasın daim tebessüm etsin
Kimseyi gücendirme, diken atana gül ver
Öyle sineni aç ki cümle masuma yetsin
Düşenin hep dostu ol, koş imdadına el ver

Reçeten İslamiyet, doktorun Peygamberdir
Menzilin Cennet yolu, bir mübarek seferdir
Mü’min olan her insan bu gazada neferdir
Yaya olana at ver, yolda kalana nal ver

Şefkatin engin olsun okşa yetim başını
Aman eksik eyleme ekmeğini aşını
En güzelini ara, unutma nakışını
Kumaşın âlâsından ipek libas ver, şal ver

İmdat diyene yetiş, sağır olma yasına
Tabip getir, ilaç bul, merhem sür yarasına
İzzet ikramı yağdır fakirin sofrasına
Tatlansın ağızları pekmez reçel ver, bal ver

İman Kur’an nuruyla nesl-i cedid yoğrulsun
Sünnetin rotasında istikameti bulsun
Ebu Cehil kafiri hasedinde boğulsun
Tesellisi olmasın, ümidine zeval ver

Gönüllere nakşeyle iman Kur’an nurunu
Ahlâkla, faziletle inşâ eyle yarını
Yaşatma Firavun’u, yere batır Karun’u
Ebrehe ordusuna bir ordu ebabil ver

Halîliye mesleği Halil olmayı ister
Dostluğun en hasını, en yücesini göster
Ümmetin ümidi ol, hastalığa vur neşter
İhtilafı kovala, cümle maraza yol ver

Dünyadan binlerce kez büyük olsa da güneş
Yansa da hep içinde milyon santigrat ateş
Yaradan bir olunca, olur dünyaya kardeş
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Güneşi, kâinatı emrine verir Allah.

Ay gece lambasıdır, güneş kandil ve soba
Yıldızlar göz kırparlar, gece derler: “Merhaba!”
Hepsi sana yardımcı, hepsi sana akraba
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Fezayı, semavatı emrine verir Allah.

Mektep medrese bilmez, hayvanlar koyu cahil
Velâkin tavuk, inek, arı… Hepsi hizmete dahil
Yumurta, süt ve balı vermekte gayet ehil
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Umumen hayvanatı emrine verir Allah.

Kaç tonluk deve bile itaat eder sana
Sırtına bindiğinde at hizmetkâr insana
Koyun itiraz etmez bıçak değse boynuna
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Deve, koyun ve atı emrine verir Allah.

Keresteden, odundan meyveler gönderilir
Çamur yiyen ağaçtan kiraz, incir verilir
Rezzak, Rahim’dir Allah; neye muhtaçsın bilir
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Ağacı, nebatatı emrine verir Allah.

Toprak bağrını açar, çıkar patates, soğan
Domates, biber, bamya… Sanki yağmurdur yağan
Rahman’dan hediyedir, hepsi sana armağan
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Sebzeyi, zerzevatı emrine verir Allah.

Allah’tır kâinatta Malik, Sultan ve Amir
Onundur kün feyekün, Onun ferman ve emir
İnsana musahhardır deniz, toprak, dağ, demir
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Her türlü cemadatı emrine verir Allah.

Deprem, kanser, virüse zincir vuran Allah’tır
Hikmetiyle yürüten ve durduran Allah’tır
Herşeyin dizginini her an tutan Allah’tır
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Dehşetli hadisatı emrine verir Allah.

İmanla, ibadetle hayatın kemâl bulur
Allah’a kul olanlar mesut bahtiyar olur
Bil ki dünya cennetin bekleme salonudur
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Ölümü ve hayatı emrine verir Allah.

Halil der ki bu şiir dinsize olsun ferman
Kâinatta her olay, her nesne ona düşman
Mü’mine dertler ilaç, musibet olur derman
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Cümle kevn-ü fesadı emrine verir Allah.

Ey dünya misafiri, ey âhiret yolcusu
Eğer gafil olursan şeytanlar kurar pusu
Takva zırhındır senin, ibadetin ekmek, su
Nokta-i istinadın daima Rahman olsun,
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun.

İbretle, hikmetle bak; yaprak, çiçek mucize
Ağacın fihristesi şu çekirdek mucize
Rüzgar, bulut mucize; yağmur, şimşek mucize
Yüreğinde sarsılmaz tahkîki iman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun.

Haram semte uğrama, günaha tenezzül etme
Gayr-ı meşru meclise Sultan çağırsa gitme
Rabbine yanlış yapma, Peygamberi incitme
Bozulsun tuzakları, şeytanlar duman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun.

Secde kulluk nişanın, alnındaki nurlu iz
Kıyam ve rükûların huzura vursun remiz
Dikkat et ahirzaman azgın dalgalı deniz
Namaz urvetü’l vüska, seccaden liman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun.

Keyif, lezzet istersen sarıl dine, İslâm’a
Ecnebinin kokuşmuş kültüründe arama
Helâl daire kâfi, el uzatma harama
Takva, iffet, edebin günaha kalkan olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun

Belâlar, hastalıklar ikramdır, armağandır
Allah’tan kullarına merhametli fermandır
Şikayet karanlıktır; isyan sistir, dumandır
Sabır, şükür ilacı, ruhuna derman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun

Yüreğini yakmasın sakın ecel korkusu
Mü’minin kolay olur ahirette sorgusu
Kabir cennet bahçesi, ölüm vuslat türküsü
İmanın, tevekkülün sana tercüman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun

Halil kalbinden sök at şu dünyanın aşkını
Bir zerreni yakmasın şehvet, şöhret yangını
Makam rütbe sevdası döndürmesin başını
Fani, fena ne varsa savrulan saman olsun
Henüz dünyada iken gönlün cenneti bulsun