Yaradılış takdirdir, sanma sakın kazara
İnsan mecburen uğrar dünya denen pazara
Bir kefen satın alır sonra döner mezara
Şu vefasız dünyanın meskeni, malı yalan.

Belâsı, derdi peşin; mutluluğu vadeli
Dünyaya aşık olan ya sarhoştur, ya deli
Bir üzüm tanesinin yüz tokattır bedeli
Şu vefasız dünyanın kaymağı, balı yalan.

Cenaze namazında er olur komutanlar
Makamını kaybeder halka üstten bakanlar
Alkış, şöhret sıfırdır; insan ölünce anlar
Şu vefasız dünyanın hali, ahvali yalan.

Herkese göz kırpar da kimsenin yari olmaz
Dünya gaddar, mekkardır; yardımı, hayrı olmaz
Kabirde geçmez akçe zenginin kârı olmaz
Şu vefasız dünyanın parası, pulu yalan.

İnsan misket yuvarlar musalla gölgesinde
Büyük hesaplar yapar kabrinin eşiğinde
Bir mikropla devrilir, solar gider üç günde
Şu vefasız dünyanın goncası, gülü yalan.

İnsan ölmeye görsün derhal kabri kazılır
Başına bir taş dikilir, hemen ismi yazılır
Ahbap, akraba döner, yalnız ameli kalır
Şu vefasız dünyanın dostu, Halil’i yalan.

Alemlerin Rabbinin
Hikmetine olan ram,
Musibet zamanında
Yaşar düğün ve bayram.

Tevekkül sana liman,
Tevekkül emn-ü eman,
Tevekkülsüz olana
Dünya vahşi pek yaman.

Her işin olur asan,
Sevince döner tasan,
Tevekkülden uzaksa
Huzur bulamaz insan.

Tevekkül sana liman,
Tevekkül emn-ü eman,
Tevekkülsüz olana
Dünya vahşi pek yaman.

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen,
Dünya benim değilsin!

Nerde dostum sevenim,
Kabre girmez servetim,
Tek sermayem kefenim,
Ben yaşayan cesetim;
Dünya benim değilsin!

Şan şöhret, falan filan,
Para pul hepsi yalan;
Makam rütbe hatta can,
Olur elbette talan;
Dünya benim değilsin!

Sen umutsuz umuttun,
Oyunlarla avuttun,
Karunları sen yuttun,
Mal mülk diye uyuttun;
Dünya benim değilsin!

Azrail yapar darbe,
Ömür ölüme gebe,
Fanidir bu debdebe,
Hayat olur harabe;
Dünya benim değilsin!

Fukara da zengin de,
Yatalak da gezgin de,
Tüm insanlık sürgünde,
Haydi Halil artık de:
Dünya benim değilsin!

Kırılacak camsın sen,
Dünya benim değilsin!
Fanisin yalansın sen;
Dünya benim değilsin!

Dünya bahçesinden lezzet alan kul:
Çürük meyvelerle olmaz hiç meşgul;
Sen de sana layık olanını bul,
Çirkinini bırak, güzelini al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

İnsan bir yolcudur daim seferde
Belâ yağmur gibi yağar her yerde
Hamlık yapıp isyan etme sen derde
Musibete tahammül, sabırdır kemâl,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Küfür nankörlüktür, iman vefadır;
İmansız gönüle her dert cefadır,
Kur’an nuru ile belâ safadır,
Zehir zemzem olur, musibetler bal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Kaybetmemek için affı, felâhı,
Şikayet etmeyiz kula Allah’ı,
Çekilen sıkıntı döker günahı,
Cümle belâlara olsak da hamal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belânın bağrında solan şehittir,
Hastalık derdiyle ölen şehittir,
Ebedi âlemde gülen şehittir,
O büyük makama ulaşmaz hayâl
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ölüm mü’min için vuslat bileti,
Ölümle buluruz baki sohbeti,
Sever hoş görürüz cümle illeti,
Berzah seferinde mevt bize helâl;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rahman’dan hediye, musibet bize,
Aslında dermandır, türlü dert bize,
Hastalık manevi afiyet bize,
Alın yazımızla etmeyiz cidal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belâlara deriz biz inna lillâh
İman ve tevekkül en büyük silah
Derdi de sabrı da verendir Allah,
Hazreti Eyyup’dur en güzel misal:
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Nasıl ki şeytanlar hilesiz olmaz,
Öyle de bu dünya çilesiz olmaz,
Vesveseye karşı kalesiz olmaz,
Kadere rızadır tuttuğumuz dal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl..

Ağıta, mateme cüret etmeyiz,
İsyan hududuna zinhar gitmeyiz,
İmanı, şeytana asla satmayız,
Bizden zuhur etmez bedbahtça ef’al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Allah çekilmeyecek belâ verir mi?
Derdi, dostu varken ele verir mi?
Mü’min sevabını sele verir mi?
Sabreder daima bitse de mecal,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Sırat-ı müstakim bizim yolumuz,
Hazreti Muhammed, bizim ulumuz,
Kırılsa elimiz, kanat, kolumuz,
Şükürdür sabırdır bizdeki ahval;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rabbim sen istersen bizi hep güldür
İstersen yaşatma acilen öldür
Herhalde her şartta Halil’in kuldur
Mü’mini bekliyor parlak istikbal
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ne zaman okunur salâ,
Ancak o gün biter belâ,
Dünya elem, gam yeridir;
Rahat cennettedir kula…

Dert, zulmet değil; nurdur nur,
İman böyle kemâl bulur,
Zor günde şükrettiğine
Musibetler şahit olur…

Hastalıktan etme sen âh,
Onu veren Rahim Allah,
Dökülür hep hata, günah
Bu gün hüzün, yarın felâh…

Dert değil bu, dermandır bil;
Merhametli fermandır bil;
Bol bol sevap kazandırır,
Mahşer çetin harmandır bil….

Suçlu imtihan mı, din mi?
Kusurlu kader mi, sen mi?
“Elestu birabbikum”a,
“Galu belâ” demedin mi?

Belâ tokattır, silledir,
Uyanmaya vesiledir;
Musibetin isabeti,
Günahların bedelidir…

Kervanlarla gelse de dert,
Her gün yağsa da musibet
İsyan etmez sabredersen
Menzilin olur selamet…

Musibettedir terakkî,
Derdi az, kazancı baki;
Bu gün diken yuttursa da
Mahşerde olur yüzakı…

Şu üç beş günlük konakta,
Sabret sağlıkta, hastalıkta
Halil olmayı dilersen
Sırrı itaat ve kullukta…

Dünya bir çöl; ıssız, kurak
Han değil, muvakkat durak
İnsanı ağlatır daim,
Sille-i zeval ve firak…

Yorgun beden, kırık kanat
Ne pusula var, ne de at
Kar altındayken umutlar
Nasıl filizlensin vuslat….

Kadere isyan eden başını örse vurur
Rabbanî fiillere laf atan diller kurur
Rahmeti tenkit eden rahmetten mahrum olur
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Cemil olan Allah’tan yalnız güzellik gelir
Çirkinlikten münezzeh, uzak Ona cümle kir
Kuluna ne yakışır, ne güzeldir O bilir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Sen hevesle istersin Allah verir hikmetle
Hayırlıysa hakkında ihsan eder rahmetle
Zulümden müberradır, her işi merhametle
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Rahman Rahimdir Allah sonsuzdur merhameti
Herşeyi kuşatmıştır nihayetsiz rahmeti
Her canlıya yetişir yardımı, inayeti
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Şifa yüklü kervandır hastalıklar aslında
Karanlık musibetin sabah var arkasında
Belâ ehli yapacak sonsuz bayram yakında
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Çektiğin her zahmette günahların dökülür
Ruhunu hançerleyen yılan, akrep sökülür
En yüce makamlara musibetle çıkılır
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bazen cennet bildiğin cehennem gibi yerdir
Sen hayır zannedersin lâkin gördüğün şerdir
Düşmez kalkmaz bir Allah, hep şaşıran beşerdir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Büyük dertler verildi Hazreti Muhammed’e
Belâ ihsan, ikramdır ehl-i aşk, muhabbete
Sen ganimet, servet bil sabreyle musibete
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bir ikazdır, ihtardır kaderden atılan taş
Hatanı anladıysan zarar yok, yarılsın baş
Tövbeyle dön Rabbine korkma, etme hiç telaş
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Erzurumlu İbrahim Hakkı’ya ittibaen
Kader ne hükmettiyse rıza göster daim sen
Hikmet ehli kul gibi tekrar et Halil aynen
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.