Ah! İnsan insanın kurdudur derler
Balta sapı olan ağaç misali
Sırtıma hançeri vuran o eller
Can dostum çıkınca ben oldum deli
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Böğrüme soktuğun zehirli oktu
Dedikodu, gıybet, iftira çoktu
Celladım olacak adam mı yoktu
Sen nasıl kullandın sendeki dili
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Hani dünya fani bir gölgelikti
Hani Hak rızası tek öncelikti
Hani dostluğumuz âhiretlikti
Ebedî Cennetin bu mu bedeli?
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Duyunca ismini karalamadım
Düşmanlığa kapı aralamadım
Yılların hatrına darılamadım
Boynunda taşıma böyle vebali
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Ruh, bedeni asla kuyuya itmez
Göz kulağa dosttur, rekabet etmez
Mü’min kalpte nefret tohumu bitmez
Belli ki karışmış Şeytan’ın eli
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Tez merhem sürelim kapansın yara
Hemen barışalım ak olsun kara
Kadim dostlukları yıkamaz para
Sen hesap ettiysen eğer ikbali
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Halil sana etti hakkını helâl
Bir özür dile de daima dost kal
Ağzın zehir değil, yesin şerbet, bal
Gel tatlıya bağla acı ahvali
Hangi dostluk kabul eder bu hali

Şeytanın silahıdır, zehirli bir mızraktır
Kalbine hücum eder, yara açar vesvese
Durağı cehalettir, ilme ise ıraktır
Hikmetini bilirsen derhal kaçar vesvese

Kıymet verirsen şişer, kıymet vermezsen söner
Korkarsan hasta eder, korkmazsan çekip gider
Eğer küçük görmezsen bir canavara döner
Pek kıymetsiz vesvese sanma ki kuruş eder

Vesveseyi kalbine atmak Şeytan’ın işi
Korkma, endişe etme sakın oyuna gelme
Maksadı vesveseyi kendinden sansın kişi
Eyvah, mahvoldum deyip asla kalbinden bilme

Vesvesenin şerrinden titriyorsun baksana
Kaynağı sen olsaydın etmezdin böyle telaş
Zerrece zararı yok imanına ve sana
Dert etme vesveseyi, dostum huzura ulaş

Resimdeki yılanın mümkün mü ısırması
Vesveseyle, vehimle dövülmeden ağlama
Yakamaz ki ateşin aynada yansıması
Evham yapıp kalbini zincirlerle bağlama

Vesvese zararsızdır adeta sönmüş küldür
Lâkin karıştırırsan tutuşur, yanar hemen
Vesvese kara çalı, ilhamlar taze güldür
Dikene dolaşırsan hâlin olur pek yaman

Hakikatte vesvese bir teşvik kamçısıdır
İşin özü, hikmeti araştırılsın diye
Boş eve hırsız girmez, imanın lâzımıdır
Mü’mini ciddiyete ulaştırmaktır gaye

Halil, sakın yağ sürme Şeytan’ın ekmeğine
Pire için yorganı yakmak akıl kârı mı
Habbeyi kubbe yapıp düşüp de tuzağına
Hiç yüzünden Allah’la aman açma aramı

Senin kalp atışın durdu duralı
Ömrüm kışa döndü, hep kar, hep tipi
Benim sol tarafım ağır yaralı
Öyle özledim ki çölde su gibi

Sen dert ortağımdın, tek sırdaşımdın
En sevgili dostum, can yoldaşımdın
Hayat seferinde arkadaşımdın
Öyle özledim ki çölde su gibi

Öldü demek ağır geliyor dile
Gözyaşım çağlıyor, dönüyor sele
Benimle yaptığın kavgayı bile
Öyle özledim ki çölde su gibi

Sen yokken ağlamak inan pek kolay
Mutlu olup gülmek çok büyük olay
Ne koyu sohbet var, ne de demli çay
Öyle özledim ki çölde su gibi

Varsın cümle keder bağrıma dolsun
Varsın hasretinle yüreğim solsun
Yeterki mahşerde kavuşmak olsun
Öyle özledim ki çölde su gibi

Hayalimden çıkmaz şirin nazarın
İkinci adresim oldu mezarın
Belki kavuşuruz bakarsın yarın
Öyle özledim ki çölde su gibi

Halil’in ciğeri döndü volkana
Yüreği hasretle boyandı kana
Allah’ım vuslatı yaz bu kuluna
Öyle özledim ki çölde su gibi