Nice derman gizli bu dert içinde
Allah’a şükreyle hasta olduysan
Şifa var hastalık hazinesinde
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Bin günah dökülür bir titremeyle
Bu kazanca “hayır” denir mi söyle
Elhamdülillah de, madem ki öyle
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Mü’mine hastalık kâr içinde kâr
Sevabını ancak gemiler tartar
Mânevi merteben, derecen artar
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Hastalığın tadı acıdır lâkin
Tahammül edersin, olursan sakin
Şükür ilacını terk etme sakın
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Şimdi katlandığın bir damla zahmet
Âhirette olur dağ gibi rahmet
İsyan şöyle dursun, bin teşekkür et
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Tevekkül, merakın kökünü keser
Kaderin hükmüne “baş üstüne” der
En büyük belâya Mü’min şükreder
Allah’a şükreyle hasta olduysan

“Hastalık derdini çok çektim” deme
“Bitmez bu hastalık” deyip, gam yeme
Sabrını bitirip günaha girme
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Sınav bir musikî, hastalık beste
Bil ki bin hicran var “ah!” eden seste
Sen “belâ” dedin ya Bezm-i Elest’te
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Karanlık olmazsa bilinmez ışık
Aşka kıymet verir hasretle âşık
Hastalık öğretir; nimettir sağlık
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Pazardan kârın çok çıkmak istersen
Sınavdan alnın ak çıkmak istersen
Halil dünyadan pak çıkmak istersen
Allah’a şükreyle hasta olduysan

Başıboş değilim ben bir memurum
Emirle hareket ederim dostlar
Misafirim lâkin uzunca durdum
Bir seneye kalmaz giderim dostlar

Beni katil zalim icat etse de
Alçakça, haince emel gütse de
Sayemde niceler yitip gitse de
Rahman’ın elinde kaderim dostlar

Kaderden gelene verin siz selâm
Bende var bin mesaj belki bin anlam
Bedeniniz tarla hasıl-ı kelâm
Boş yere mi böyle biterim dostlar

Belâlar öğretmen, hayat bir okul
Panikle, korkuyla yaşar mı hiç kul
Tedbir alın sonra edin tevekkül
Çarem duadadır hep derim dostlar

Şükür etmediniz onca nimete
Koşturup durdunuz haram davete
Hıyanet edince siz emanete
Ben de böyle çalım satarım dostlar

Büyüklük taslayıp kibirlendiniz
Halbuki pek aciz kullar idiniz
Karun gibi benlik dava ettiniz
Bu yollardan geldi kederim dostlar

Derdim dert değildir, bin afiyettir
Günahları döken bir keffarettir
Benimle ölümü tadan şehittir
Sanmayın fenayım, beterim dostlar.

Ölüm firak değil, vuslat daveti
Ölüm mü’min için cennet bileti
Mü’min nimet bilir cümle illeti
Kalbiniz olmasın kötürüm dostlar.

Halil, israf etme çoktur bu sözler
Tövbeyle ağarsın kararmış yüzler
Allah korkusuyla ağlasın gözler
Ben de acı bedel öderim dostlar.

Sanma ki musibet kara gecedir,
Teslim ve tevekkül nura gebedir,
İki kulağına iki küpedir:
Sabır ve şükür ki büyük ganimet;
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

Gufran kapısıdır kulun penahı,
Kara yüzle giden çeker bin ahı,
Hastalıklar döker cümle günahı,
Musibetin, gamın sonu mağfiret;
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

Belâya sabreden erer sefaya,
İsyan eden uğrar türlü cefaya,
Sabırla ulaşır hasta şifaya,
Dertler kazandırır bize afiyet;
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

Bir nefes, bin kahır getirse bile,
Dünyevî sıhhati götürse bile,
Bir ömür yatağa yatırsa bile,
Geçecek bu günler, geçecek elbet;
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

İmtihan meydanı dünya burası,
Bil ki eksik olmaz derdi, yarası,
Şikâyet edenin yanar çırası,
Sabreden Mü’minin menzili cennet:
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

Boynunun borcu şükürdür Halil,
Rabbine secde et, rükuya eğil,
Beden senin değil, ruh senin değil,
İtiraza nasıl edersin cüret?
Bu da geçer ya Hû deyip rahat et…

Tesadüfe tesadüf edilmez kâinatta
Hep hayır, hep rahmet var İlâhî icraatta
Huzurun anahtarı Nebevî nasihatta:
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Şöyleydi yok böyleydi deyip canını sıkma
Allah’ın takdirine razı ol, karşı çıkma
Dostunun, ahbabının gönülevini yıkma
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Sana senden ziyade merhametlidir Allah
Kullarına zulmetmez adaletlidir Allah
İşinde abes olmaz hep hikmetlidir Allah
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Nedir bu nazın, kahrın vücut senin değil ki
Senin olsa şekvaya hakkın olurdu belki
Mülkün Sahibi Allah; itaat et ve bil ki
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Musibetin gelmesi şefkattir, merhamettir
Kirlerden arındırır, günaha keffarettir
Mânevi makamlara uçuran seyahattir
Kadere iman eden, kederden emin olur.

İsyan ile değişmez asla alınyazısı
Kaderde yazılmışsa olur elbet kazası
Tevekkülle, teslimle geçer kalbin sızısı
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Evham, şüphe, vesvese enkazında ezilme
Kale gibi metin ol, bir tokatla çözülme
Allah Rahim, Kerim’dir; bu da geçer üzülme
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Halil der ki bu dünya imtihan, sınav yeri
Elbette eksik olmaz derdi, gamı, kederi
Zahmet, rahmet olacak; suçlama hiç kaderi
Kadere iman eden, kederden emin olur.

Mahpus, türlü faili cem eden garip damdı,
Suçsuz mazlum zindanda, giren kana zindanda.
O da insandı hatta melek gibi adamdı,
Otuz yıl hüküm giymiş, kıyan cana zindanda.

Yaşlı bir amca vardı, iftiraya kurbandı,
Lâkin meçhul bir yerde eli yüzü hep kandı,
Zulüm gibi görünen, adaletli fermandı,
Kader makumları hep baştan sona zindanda.

Kimin yanına varsan, rastlarsın türlü derde,
Yaralar deşilir de sohbet bitmez seherde,
Akrep yelkovan ölü, saat ruhsuz bu yerde,
Dakika bir gün gibi; bir gün, sene zindanda.

Bütün karın ağrısı mazinin hissesidir,
Öfke ile ekilen zakkumun meyvesidir,
Burda yükselen feryat, pişmanlığın sesidir,
En çiğ fıtratlar pişer, yana yana zindanda.

Arada vaiz gelirdi; affeder Allah derdi,
İmandadır mutluluk, namazda felah derdi,
Dinleyen tövbe eder, estağfirullah derdi,
Aklı başına gelen, döner dine zindanda.

Aşık olunan dünya, tıpkı zindan misali,
Bazen lezzet olsa da gamdır cümle ahvali,
Eksik olmaz musibet, belalıdır her hali,
Gece kahır damlatır, doğan güne zindanda…

Uzaktadır yar, yaren, ana, baba ve kardeş,
Demli çay ahbap olur, isli duvarlar sırdaş,
Ne çiçek, ne kelebek; görünen taştır hep taş,
Gelinen aynı nokta, döne döne zindanda.

Burda çok zenginlerin sanki serveti yok,
İtibarın adı var; kürsüsü, devleti yok,
Alkış kuru gürültü, şöhretin kıymeti yok,
Bir pul bile verilmez şeref, şana zindanda.

Özlersin elbet Halil, köyünün kokusunu,
Zebercet gibi gelir deredeki yosunu,
Gördüğün menzillerin, semanın yoktu sonu,
Şimdi gözlerin bakar, hep tavana zindanda…

Dünya bahçesinden lezzet alan kul:
Çürük meyvelerle olmaz hiç meşgul;
Sen de sana layık olanını bul,
Çirkinini bırak, güzelini al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

İnsan bir yolcudur daim seferde
Belâ yağmur gibi yağar her yerde
Hamlık yapıp isyan etme sen derde
Musibete tahammül, sabırdır kemâl,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Küfür nankörlüktür, iman vefadır;
İmansız gönüle her dert cefadır,
Kur’an nuru ile belâ safadır,
Zehir zemzem olur, musibetler bal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Kaybetmemek için affı, felâhı,
Şikayet etmeyiz kula Allah’ı,
Çekilen sıkıntı döker günahı,
Cümle belâlara olsak da hamal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belânın bağrında solan şehittir,
Hastalık derdiyle ölen şehittir,
Ebedi âlemde gülen şehittir,
O büyük makama ulaşmaz hayâl
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ölüm mü’min için vuslat bileti,
Ölümle buluruz baki sohbeti,
Sever hoş görürüz cümle illeti,
Berzah seferinde mevt bize helâl;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rahman’dan hediye, musibet bize,
Aslında dermandır, türlü dert bize,
Hastalık manevi afiyet bize,
Alın yazımızla etmeyiz cidal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belâlara deriz biz inna lillâh
İman ve tevekkül en büyük silah
Derdi de sabrı da verendir Allah,
Hazreti Eyyup’dur en güzel misal:
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Nasıl ki şeytanlar hilesiz olmaz,
Öyle de bu dünya çilesiz olmaz,
Vesveseye karşı kalesiz olmaz,
Kadere rızadır tuttuğumuz dal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl..

Ağıta, mateme cüret etmeyiz,
İsyan hududuna zinhar gitmeyiz,
İmanı, şeytana asla satmayız,
Bizden zuhur etmez bedbahtça ef’al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Allah çekilmeyecek belâ verir mi?
Derdi, dostu varken ele verir mi?
Mü’min sevabını sele verir mi?
Sabreder daima bitse de mecal,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Sırat-ı müstakim bizim yolumuz,
Hazreti Muhammed, bizim ulumuz,
Kırılsa elimiz, kanat, kolumuz,
Şükürdür sabırdır bizdeki ahval;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rabbim sen istersen bizi hep güldür
İstersen yaşatma acilen öldür
Herhalde her şartta Halil’in kuldur
Mü’mini bekliyor parlak istikbal
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ne zaman okunur salâ,
Ancak o gün biter belâ,
Dünya elem, gam yeridir;
Rahat cennettedir kula…

Dert, zulmet değil; nurdur nur,
İman böyle kemâl bulur,
Zor günde şükrettiğine
Musibetler şahit olur…

Hastalıktan etme sen âh,
Onu veren Rahim Allah,
Dökülür hep hata, günah
Bu gün hüzün, yarın felâh…

Dert değil bu, dermandır bil;
Merhametli fermandır bil;
Bol bol sevap kazandırır,
Mahşer çetin harmandır bil….

Suçlu imtihan mı, din mi?
Kusurlu kader mi, sen mi?
“Elestu birabbikum”a,
“Galu belâ” demedin mi?

Belâ tokattır, silledir,
Uyanmaya vesiledir;
Musibetin isabeti,
Günahların bedelidir…

Kervanlarla gelse de dert,
Her gün yağsa da musibet
İsyan etmez sabredersen
Menzilin olur selamet…

Musibettedir terakkî,
Derdi az, kazancı baki;
Bu gün diken yuttursa da
Mahşerde olur yüzakı…

Şu üç beş günlük konakta,
Sabret sağlıkta, hastalıkta
Halil olmayı dilersen
Sırrı itaat ve kullukta…

Kadere isyan eden başını örse vurur
Rabbanî fiillere laf atan diller kurur
Rahmeti tenkit eden rahmetten mahrum olur
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Cemil olan Allah’tan yalnız güzellik gelir
Çirkinlikten münezzeh, uzak Ona cümle kir
Kuluna ne yakışır, ne güzeldir O bilir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Sen hevesle istersin Allah verir hikmetle
Hayırlıysa hakkında ihsan eder rahmetle
Zulümden müberradır, her işi merhametle
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Rahman Rahimdir Allah sonsuzdur merhameti
Herşeyi kuşatmıştır nihayetsiz rahmeti
Her canlıya yetişir yardımı, inayeti
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Şifa yüklü kervandır hastalıklar aslında
Karanlık musibetin sabah var arkasında
Belâ ehli yapacak sonsuz bayram yakında
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Çektiğin her zahmette günahların dökülür
Ruhunu hançerleyen yılan, akrep sökülür
En yüce makamlara musibetle çıkılır
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bazen cennet bildiğin cehennem gibi yerdir
Sen hayır zannedersin lâkin gördüğün şerdir
Düşmez kalkmaz bir Allah, hep şaşıran beşerdir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Büyük dertler verildi Hazreti Muhammed’e
Belâ ihsan, ikramdır ehl-i aşk, muhabbete
Sen ganimet, servet bil sabreyle musibete
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bir ikazdır, ihtardır kaderden atılan taş
Hatanı anladıysan zarar yok, yarılsın baş
Tövbeyle dön Rabbine korkma, etme hiç telaş
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Erzurumlu İbrahim Hakkı’ya ittibaen
Kader ne hükmettiyse rıza göster daim sen
Hikmet ehli kul gibi tekrar et Halil aynen
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.