Dünya testisinin delikmiş dibi
Deryayı yuttu da dolmadı işte
Sıcakta buz satan o adam gibi
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Haraç mezat sattım koskoca ömrü
Yüzüme, gözüme sürdüm çamuru
Elması verdim de aldım demiri
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Şeytana aldandım, nefse inandım
Üç kuruş zevklerin aşkıyla yandım
Sayılı günleri ebedî sandım
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Azrail gelirse ben ne ederim?
Faturam çok ağır, nasıl öderim?
Yüzüm kara olur, müflis giderim
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Kadir kıymet bilmez bir vefasızım
Yüreğimi yakar pişmanlık sızım
Bitti baharlarım, tükendi yazım
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Hırsızı malıma bekçi eyledim
Kediye, ciğere iyi bak dedim
Ben bu ahmaklıkla bir ömrü yedim
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Zarara bilerek gösterdim rıza
Bana müstahaktır her türlü eza
Yarın âhirette kesilir ceza
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Halil, bil ki mahşer dehşetli bir yer
Günah çiftçileri cehennem biçer
Ancak kâr edenler sırattan geçer
Elimde sermaye kalmadı işte
Olmadı, olmadı, olmadı işte!

Akvaryumu, çiçeğini, kedini
Unutsan da Alah’ını unutma
Hatıranı, hayalini, kendini
Unutsan da Allah’ını unutma

Her derdine derman olan babanı
Her yarana merhem olan ananı
Sana senden yakın olan cananı
Unutsan da Allah’ını unutma

Demli çayın, ekmek aşın tadını
Can dostunun, ahbabının adını
Mutluluktan ağladığın o anı
Unutsan da Allah’ını unutma

En mahremin olan gizli saklını
En sevdiğin şiirini şarkını
İşyerini, evin yurdun, barkını
Unutsan da Allah’ını unutma

Rakibini, düşmanını, hasmını
Cüzdanında sakladığın resmini
Lakabını, unvanını, ismini
Unutsan da Allah’ını unutma

Kasabanı, mahalleni, köyünü
Aileni, sülaleni, soyunu
En önemli unutulmaz şeyini
Unutsan da Allah’ını unutma

Günde yüz kez söylediğin sözünü
Albümdeki, aynadaki yüzünü
Hayatının baharını, güzünü
Unutsan da Allah’ını unutma

Gelmişini, geçmişini, dününü
Sağ solunu, etrafını, yönünü
Her tarihi hatta doğum gününü
Unutsan da Allah’ını unutma

Tarla, toprak, bostan bahçe, ev arsa
Senet sepet, döviz, para pul, borsa
Halil sende sana ait ne varsa
Unutsan da Allah’ını unutma

Manevî hastayız, halimiz yaman
Afiyet ver bize ey büyük Allah
Perişan eyledi şu ahirzaman
Selamet ver bize ey büyük Allah!

Her yanımız haram, her taraf günah
Zıvanadan çıktık eyvah ki eyvah
Yüz bin tövbe, yüz bin estağfirullah
Mağfiret ver bize ey büyük Allah!

Yolumuz eğridir, Kur’anla doğrult
Ruhumuz ölüdür, imanla dirilt
Kalbimiz taş gibi aşkınla erit
Hidayet ver bize ey büyük Allah!

Edepten ahlaktan hissemiz olsun
Bir parça utanma hissimiz olsun
Takva iffet bizim dersimiz olsun
Hacalet ver bize ey büyük Allah!

Boyumuzu aştı günah çamuru
Yağsın üstümüze rahmet yağmuru
Nefsimiz, neslimiz olsun dupduru
Asalet ver bize ey büyük Allah!

Haddi aşmayalım, duralım artık
“Bu gidiş nereye?” soralım artık
Nefsin zincirini kıralım artık
Hürriyet ver bize ey büyük Allah!

İrademiz şapşal, ibadet bozuk
Yerlerde sürünür, zavallı kulluk
Boşyere konuşur, atarız nutuk
Ciddiyet ver bize ey büyük Allah!

Yüzümüz kızarmaz günah işlerken
Hiç pişman olmayız, her haltı yerken
Tövbe için deriz: “Daha çok erken!”
Nedamet ver bize ey büyük Allah!

Benlik dava eder, kibirleniriz
Büyüklük taslayıp böbürleniriz
Ne kadar zavallı bir haldeyiz biz
Mahviyet ver bize ey büyük Allah!

Dinimiz bizlere kutlu nasihat
Her emri şifadır, her şeyi sıhhat
Nefisle, Şeytan’la edelim cihat
Cesaret ver bize ey büyük Allah!

Allah’a kul olmak en büyük onur
Her türlü fazilet onda bulunur
İmandır insanı mutlu eden nur
Saadet ver bize ey büyük Allah!

En yüksek gür sada Kur’an’ın olsun
Ruhumuz Kur’an’la huzuru bulsun
Zulüm yere batsın, küfür boğulsun
Beşaret ver bize ey büyük Allah!

Ahvalimiz budur; ettik maruzât
Ne olur merhamet elini uzat
Kölen olsun Halil, eyleme azat
Müebbet ver bize ey büyük Allah

Bu fani dünyayı ebedî sandık
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!
Çölü vaha bildik, serapa kandık
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Dikeni kokladık gül zannederek
Yılana sarıldık dal zannederek
Zehire alıştık bal zannederek
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

İşledik hatayı, ettik kusuru
Meskenimiz oldu günah çukuru
Gafletten sandık ki tuzumuz kuru
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Deli gibi koştuk para peşinde
Durmadan çalıştık dünya işinde
Âhireti tuttuk gündem dışında
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Günahtı dostlarla bizi cem eden
Yedik, içtik haram helâl demeden
Nasibimiz yoktu dinden, camiden
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Fakir fukarayı görmezden geldik
Yardım isteyeni defterden sildik
Faizi, repoyu zaruret bildik
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Allah’ın rızası, ihlâs ne gezer
Varsa yoksa bizde “elâlem ne der”
Ne ederse insan kendine eder
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

İnsanoğlu zalim, cahil ve nankör
Hakikata karşı hem sağır hem kör
Halil yalnız sözde, şiirde bonkör
Aldandık, aldandık, eyvah aldandık!

Ey gafil nefsim bil ki lezzetin dirhem olmaz
Ruhunun yarasına bu gaflet merhem olmaz

Ya akıllan acilen ya aklını çıkar at
Üç kuruşluk zevk için etme kendini berbat

Kabir ağzını açmış seni bekler baksana
Kör olursan ebedi perişanlık hak sana

Mezarlıktan geçerken, ıslık çalma boşuna
Gireceksin mezara, gitmese de hoşuna

Devekuşu korkudan başını sokmuş kuma
Avcıyı görmüyormuş, gövde dışarda ama

Sen de gaflet kumuna başını sokma artık
Beyhude oyalanma, yama tutmaz bu yırtık

Oyunla, eğlenceyle aklını uyuşturma
Fırsat elden kaçmadan gerçekle yüzleş durma

Kabristanda saklambaç oynama, haydi dön gel
Azrail’e hiç bir şey bil ki olamaz engel

Ömür az, ecel yakın; yol uzun, zahire yok
Anla artık gafletin, dönüp seni vuran ok

Senden ne istiyor sor; ölüm, ecel, Azrail
Kurtuluş vesikası, sadece imandır bil

Korkma, titreme nefsim; merdâne bak mezara
Anlarsın, niye geldin; dünya denen pazara

Sakın aldanıp deme: “Ben de herkes gibiyim”
Deme: “Dinden anlamam, kulluğa ecnebiyim”

Herkesle aynı olma tesellisi esassız
Kabrine gireceksin bil ki kimsesiz, yalnız

En yakın dostun bile, kabre gelir ve döner
Dünyevi ahbaplıklar sen öldüğünde söner

Allah Rahman, Rahim’dir; tövbe istiğfar eyle
Sığın sonsuz rahmete, huzura firar eyle

İman büyük saadet, kulluk yüce şereftir
Mahrum olan bedbahtın ahvali pek eseftir

Halil uzun konuşma; Allah var, mutluluk var
Düşman bile yar olur; olur ise Allah yar

Bâkî aşk lazımdır gönül bağına
Gül yerine diken ektim çok yazık!
Yıllar var ki düştüm nefsin ağına
Topal köpek gibi sektim; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık

Dünya pazarında çok zarar ettim
Bin lira kaybettim, beş yüz kâr ettim
Kendime Allah’ı güya yar ettim
Herkes huzurdayken yoktum; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık

Gönlümü eyledim yol geçen hanı
Leylalar sahteydi, aşkları fani
Yegâne sevgili Allah’tı hani
Gidenin ardından baktım; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık…

Kalbimi şeytana oyuncak ettim
Bir serap peşinden bir ömür gittim
Sermayem çöp oldu; tükendim, bittim
Koskoca hayatı yaktım; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık…

Zehir zakkum oldu pekmezim, balım
Ateşten gömlekmiş giydiğim şalım
Soldu çiçeklerim, kurudu dalım
Bahardan elim boş çıktım; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık…

Bu kara yüzümle nasıl giderim?
Faturam çok ağır, nasıl öderim?
Ne cevap veririm, acep ne derim?
Sonunda iflası çektim; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık…

Halil der ki böyle etmeyin sakın
Ahirete müflis gitmeyin sakın
Kalbi sokaklara atmayın sakın
Aşka mezar taşı diktim; çok yazık!
Yol göründü lâkin kalmadı azık…

Günah kapısını aradı ise
Haramlara koşup yürüdü ise
Seni bataklığa sürüdü ise
Ayakların bedbaht, adımın bedbaht

Nefsin kırbacıyla düştüysen yola
Sağ yönü terk edip saptıysan sola
Tövbeyle günaha verdiysen mola
Sadakatin bedbaht, biatın bedbaht

Allah’ı anmayan dilin bedbahttır
Aşkıyla yanmayan kalbin bedbahttır
Gafletli her anın, halin bedbahttır
Eyvah adın bedbaht, soyadın bedbaht

Sarhoş etti ise şehvet dumanı
Karıştırdı isen sapla samanı
Uğrak yerin ise günah harmanı
Tarla, mahsul bedbaht, hasatın bedbaht

Açıldıysa eyvah, baraj kapağı
Ruhun oldu ise nefsin köpeği
Dikeni aldıysan verip ipeği
Ticaretin bedbaht, fiyatın bedbaht

Bahtiyarlık varken söyle zorun ne
Kulluğun engeli olan sorun ne
İblis yılanına seni saran ne
Programın bedbaht, maksadın bedbaht

İstikamet yönün değilse Kâbe
Uzaksa hep cami, medrese, türbe
Ölüm de gelirse etmeden tövbe
Dünyan, ukban bedbaht, hayatın bedbaht

Bu günün yarını, ahireti var
Hesabı, gazabı, şekaveti var
Bu gidişle büyük hasareti var
Mahşer, mizan bedbaht, sıratın bedbaht

Gel etme, eyleme Halil’i dinle
Mesafeyi kaldır imanla, dinle
Samimi tôvbenle, ibadetinle
Olacak şeytanın, celladın bedbaht.

Dağ gibi adamdı, boylu posluydu
Kahkaha atardı, hayat doluydu
Bahardaydı lâkin sarardı soldu
Nasihat istersen, istersen ibret
Musallada yatan işte şu ceset.

Zavallı kör oldu, artık sağırdı
Bedenine çöken yükü ağırdı
Ölüm kanadını, kolunu kırdı
Nasihat istersen, istersen ibret
Hayatın celladı, depremidir mevt.

En sevdiği işti para sohbeti
Hep düşündü durdu senet, sepeti
Derken geldi çattı ölüm nöbeti
Nasihat istersen, istersen ibret
Azrail’e engel olamaz servet.

Bir odası vardı: Kral odası
Pek mağrur yapmıştı makam sevdası
Beş para etmedi kibri, edası
Nasihat istersen, istersen ibret
Allah’a kulluktur en büyük devlet.

Şerefin kuluydu, şanın kölesi
Zavallı olmuştu alkış delisi
Riyayla toprağa girer ölüsü
Nasihat istersen, istersen ibret
Patlayan balondan farksızdır şöhret.

Güçlü, kudretliydi, baba yiğitti
Bir tokat devirdi, takati bitti
Mum gibi eridi heybeti gitti
Nasihat istersen, istersen ibret
Ölüm karşısında sıfırdır kuvvet.

Hüsün semasında parlak bir aydı
Yüzü pek güzeldi, yakışıklıydı
Kurudu, karardı sanki çalıydı
Nasihat istersen, istersen ibret
Güzel ahlâktadır sıhhat, selamet.

Gafletten görülmez, duyulmaz sesi
Daim seferdedir ölüm gemisi
Kabir aç kurt; insan, kurbanlık besi
Nasihat istersen, istersen ibret
Halil, kabir seni yutacak elbet.