Her gün ayrı keder, ayrı bir çile
Olacak elbette burası dünya
Bazen nimet, bazen kaderden sille
Gelecek elbette burası dünya

Maziye dalarsın çoğalır hüzün
Acıya boyanır, dert çeker özün
Gül gibi olsa da o parlak yüzün
Solacak elbette burası dünya

Sen dünyayı sanma bir oyun parkı
Keyfe göre dönmez feleğin çarkı
Hayat sahnesinde hüzünlü şarkı
Çalacak elbette burası dünya

Bir gün patlar ölüm adlı yıldırım
Ne sermaye kalır, ne de yatırım
Hedefin, planın, hayalin yarım
Kalacak elbette burası dünya

Vefasız dünyaya aldanma Halil
Aldanırsan eğer olursun zelil
Gaflet etme seni bir gün Azrail
Bulacak elbette burası dünya

Mahpus, türlü faili cem eden garip damdı,
Suçsuz mazlum zindanda, giren kana zindanda.
O da insandı hatta melek gibi adamdı,
Otuz yıl hüküm giymiş, kıyan cana zindanda.

Yaşlı bir amca vardı, iftiraya kurbandı,
Lâkin meçhul bir yerde eli yüzü hep kandı,
Zulüm gibi görünen, adaletli fermandı,
Kader makumları hep baştan sona zindanda.

Kimin yanına varsan, rastlarsın türlü derde,
Yaralar deşilir de sohbet bitmez seherde,
Akrep yelkovan ölü, saat ruhsuz bu yerde,
Dakika bir gün gibi; bir gün, sene zindanda.

Bütün karın ağrısı mazinin hissesidir,
Öfke ile ekilen zakkumun meyvesidir,
Burda yükselen feryat, pişmanlığın sesidir,
En çiğ fıtratlar pişer, yana yana zindanda.

Arada vaiz gelirdi; affeder Allah derdi,
İmandadır mutluluk, namazda felah derdi,
Dinleyen tövbe eder, estağfirullah derdi,
Aklı başına gelen, döner dine zindanda.

Aşık olunan dünya, tıpkı zindan misali,
Bazen lezzet olsa da gamdır cümle ahvali,
Eksik olmaz musibet, belalıdır her hali,
Gece kahır damlatır, doğan güne zindanda…

Uzaktadır yar, yaren, ana, baba ve kardeş,
Demli çay ahbap olur, isli duvarlar sırdaş,
Ne çiçek, ne kelebek; görünen taştır hep taş,
Gelinen aynı nokta, döne döne zindanda.

Burda çok zenginlerin sanki serveti yok,
İtibarın adı var; kürsüsü, devleti yok,
Alkış kuru gürültü, şöhretin kıymeti yok,
Bir pul bile verilmez şeref, şana zindanda.

Özlersin elbet Halil, köyünün kokusunu,
Zebercet gibi gelir deredeki yosunu,
Gördüğün menzillerin, semanın yoktu sonu,
Şimdi gözlerin bakar, hep tavana zindanda…

Alemlerin Rabbinin
Hikmetine olan ram,
Musibet zamanında
Yaşar düğün ve bayram.

Tevekkül sana liman,
Tevekkül emn-ü eman,
Tevekkülsüz olana
Dünya vahşi pek yaman.

Her işin olur asan,
Sevince döner tasan,
Tevekkülden uzaksa
Huzur bulamaz insan.

Tevekkül sana liman,
Tevekkül emn-ü eman,
Tevekkülsüz olana
Dünya vahşi pek yaman.

Dünya bahçesinden lezzet alan kul:
Çürük meyvelerle olmaz hiç meşgul;
Sen de sana layık olanını bul,
Çirkinini bırak, güzelini al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

İnsan bir yolcudur daim seferde
Belâ yağmur gibi yağar her yerde
Hamlık yapıp isyan etme sen derde
Musibete tahammül, sabırdır kemâl,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Küfür nankörlüktür, iman vefadır;
İmansız gönüle her dert cefadır,
Kur’an nuru ile belâ safadır,
Zehir zemzem olur, musibetler bal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Kaybetmemek için affı, felâhı,
Şikayet etmeyiz kula Allah’ı,
Çekilen sıkıntı döker günahı,
Cümle belâlara olsak da hamal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belânın bağrında solan şehittir,
Hastalık derdiyle ölen şehittir,
Ebedi âlemde gülen şehittir,
O büyük makama ulaşmaz hayâl
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ölüm mü’min için vuslat bileti,
Ölümle buluruz baki sohbeti,
Sever hoş görürüz cümle illeti,
Berzah seferinde mevt bize helâl;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rahman’dan hediye, musibet bize,
Aslında dermandır, türlü dert bize,
Hastalık manevi afiyet bize,
Alın yazımızla etmeyiz cidal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Belâlara deriz biz inna lillâh
İman ve tevekkül en büyük silah
Derdi de sabrı da verendir Allah,
Hazreti Eyyup’dur en güzel misal:
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Nasıl ki şeytanlar hilesiz olmaz,
Öyle de bu dünya çilesiz olmaz,
Vesveseye karşı kalesiz olmaz,
Kadere rızadır tuttuğumuz dal;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl..

Ağıta, mateme cüret etmeyiz,
İsyan hududuna zinhar gitmeyiz,
İmanı, şeytana asla satmayız,
Bizden zuhur etmez bedbahtça ef’al;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Allah çekilmeyecek belâ verir mi?
Derdi, dostu varken ele verir mi?
Mü’min sevabını sele verir mi?
Sabreder daima bitse de mecal,
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Sırat-ı müstakim bizim yolumuz,
Hazreti Muhammed, bizim ulumuz,
Kırılsa elimiz, kanat, kolumuz,
Şükürdür sabırdır bizdeki ahval;
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Rabbim sen istersen bizi hep güldür
İstersen yaşatma acilen öldür
Herhalde her şartta Halil’in kuldur
Mü’mini bekliyor parlak istikbal
Elhamdülillâhi alâ külli hâl…

Ne zaman okunur salâ,
Ancak o gün biter belâ,
Dünya elem, gam yeridir;
Rahat cennettedir kula…

Dert, zulmet değil; nurdur nur,
İman böyle kemâl bulur,
Zor günde şükrettiğine
Musibetler şahit olur…

Hastalıktan etme sen âh,
Onu veren Rahim Allah,
Dökülür hep hata, günah
Bu gün hüzün, yarın felâh…

Dert değil bu, dermandır bil;
Merhametli fermandır bil;
Bol bol sevap kazandırır,
Mahşer çetin harmandır bil….

Suçlu imtihan mı, din mi?
Kusurlu kader mi, sen mi?
“Elestu birabbikum”a,
“Galu belâ” demedin mi?

Belâ tokattır, silledir,
Uyanmaya vesiledir;
Musibetin isabeti,
Günahların bedelidir…

Kervanlarla gelse de dert,
Her gün yağsa da musibet
İsyan etmez sabredersen
Menzilin olur selamet…

Musibettedir terakkî,
Derdi az, kazancı baki;
Bu gün diken yuttursa da
Mahşerde olur yüzakı…

Şu üç beş günlük konakta,
Sabret sağlıkta, hastalıkta
Halil olmayı dilersen
Sırrı itaat ve kullukta…

Kadere isyan eden başını örse vurur
Rabbanî fiillere laf atan diller kurur
Rahmeti tenkit eden rahmetten mahrum olur
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Cemil olan Allah’tan yalnız güzellik gelir
Çirkinlikten münezzeh, uzak Ona cümle kir
Kuluna ne yakışır, ne güzeldir O bilir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Sen hevesle istersin Allah verir hikmetle
Hayırlıysa hakkında ihsan eder rahmetle
Zulümden müberradır, her işi merhametle
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Rahman Rahimdir Allah sonsuzdur merhameti
Herşeyi kuşatmıştır nihayetsiz rahmeti
Her canlıya yetişir yardımı, inayeti
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Şifa yüklü kervandır hastalıklar aslında
Karanlık musibetin sabah var arkasında
Belâ ehli yapacak sonsuz bayram yakında
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Çektiğin her zahmette günahların dökülür
Ruhunu hançerleyen yılan, akrep sökülür
En yüce makamlara musibetle çıkılır
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bazen cennet bildiğin cehennem gibi yerdir
Sen hayır zannedersin lâkin gördüğün şerdir
Düşmez kalkmaz bir Allah, hep şaşıran beşerdir
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Büyük dertler verildi Hazreti Muhammed’e
Belâ ihsan, ikramdır ehl-i aşk, muhabbete
Sen ganimet, servet bil sabreyle musibete
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Bir ikazdır, ihtardır kaderden atılan taş
Hatanı anladıysan zarar yok, yarılsın baş
Tövbeyle dön Rabbine korkma, etme hiç telaş
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Erzurumlu İbrahim Hakkı’ya ittibaen
Kader ne hükmettiyse rıza göster daim sen
Hikmet ehli kul gibi tekrar et Halil aynen
Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.