Vefasızmış ömür heyhat
Bahar bitti, güz kalmadı
Sofradaki her şey bayat
Tat kalmadı, tuz kalmadı

Kabre iner bu asansör
Ah ihtiyar olmaya gör
Beden yorgun, el ayak kör
Gençliğimden iz kalmadı

Ne sırdaş var, ne bir yaren
Vuslat derken kaçtı tren
Muradına var mı eren?
Söndü ateş, köz kalmadı

Bu mevsimde ayrılık bol
Azrail’dir daim başrol
Kabre çıkar hemen her yol
Kelâm bitti; söz kalmadı

Fırsat kaçtı, geçmez ele
İsraf ettim bile bile
Bağ bahçeden geldim çöle
Düş görecek göz kalmadı

Gafil Halil aldandın sen
Yarım kaldı keyif kahven
Sarmak için bekler kefen
Gayrı libas, bez kalmadı

Acı haber geldi gece yarısı
Cümle dost ahbabı yıkıp gitmişsin
İşte geldi deyip ölüm sırası
Uzaklara doğru akıp gitmişsin

Dünya yaşanacak yer değil derdin
Vefalı, sadık bir yar değil derdin
Aşkından vazgeçmek zor değil derdin
Ardına bakmadan çıkıp gitmişsin

Daim bahardadır Mü’minin kalbi
Ruhu hep sakindir, yağmaz kar, tipi
Yeni bir hayata başlarmış gibi
Aşk ile Besmele çekip gitmişsin

Yanında okunan içli ezanla
Tekbir getirmişsin pür heyecanla
Vuslatım bu gündür deyip Canan’la
Sevinçli gözlerle bakıp gitmişsin

Maziyle avunmak düştü payıma
Gayrı taş basarım ben de koynuma
Hasta vücuduma, zayıf boynuma
Hasret zincirini takıp gitmişsin

Araya pek acı ayrılık girdi
Zaten bu dünya böyle bir yerdi
Mahşerde bitecek Halil’in derdi
Yepyeni umutlar ekip gitmişsin

Cenazemiz var bugün acımız büyük dostlar
Ne de güzel insandı, mümkün mü yeri dolsun
Gönlümüz yangın yeri, hasreti büyük dostlar
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Ölüme bahanenin kalp kriziymiş adı
Sol göğsünün altında sanki bomba patladı
Derdimizi büyüttü, acımızı katladı
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Ölüm kader fermanı her canlının alnında
Nice insanoğlunu saklar toprak karnında
Azrail çıkageldi beklenmedik bir anda
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Hasreti derin lâkin âhiret uzak değil
Bize vuslat yeridir Berzah denilen menzil
Dostlara kavuşturur sevimlidir Azrail
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Muhteşem bir tebessüm yaldızlamış yüzünü
Kelime-i şehadet mühürlemiş sözünü
Kaybetmedi bir ömür cevherini, özünü
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Zahmet bitti rahmete gidiyor lillahilhamd
Hizmet bitti ücrete gidiyor lillahilhamd
Ebedî saadete gidiyor lillahilhamd
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Kabri cennet bahçesi yapan iman nurudur
İmansız olan için cehennem çukurudur
İnşallah istikamet Peygamberin yurdudur
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

İmanına şahidiz, hakkımız helâl olsun
Ruhuna hep mutluluk, ebedî sevinç dolsun
Livau’l Hamd altında, o gün Halil’i bulsun
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun
İnna lillah ve inna ileyhi râciûn…

Evet, bana ait bu yorgun vücut
Bükülen bel diyor: Vakit kalmadı
Dünyayı sanmıştım daimî bir yurt
Titreyen el diyor: Vakit kalmadı

Dünya meskeninin çürük yapısı
Sahteymiş sarayın, evin tapusu
Açılmış; kapanmaz kabir kapısı
Nazlanma gel diyor, vakit kalmadı

Allah baki, gayrı fani cihanda
Herkes misafirdir dünya hanında
Bahar terk etti kış geldi sonunda
Sararan gül diyor: Vakit kalmadı

Gayrı dikiş tutmaz bu koca yırtık
İhtiyar küheylan koşamaz artık
Gide gele en son durağa vardık
Tükenen yol diyor: Vakit kalmadı

Para, makam, şöhret geçmez kabirde
Süs, şatafat derman olamaz derde
Tılsım kitaptadır, sır Peygamberde
İyilik al diyor, vakit kalmadı

Doğan ölmek için gelir dünyaya
Her gelen bir parça dalar rüyaya
Düşmek istemezsen dipsiz kuyuya
Duy Halil, dil diyor: Vakit kalmadı

Benlik dava etmek büyük ayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler
O mağrur insanlar bu gün kayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler

Konuşman, işitmen bedenden değil
İradene bağlı nedenden değil
İman soydan soptan, dedenden değil
Senin değil, senin sandığın şeyler

Gözün görüyorsa kudret Allah’ın
Dizin yürüyorsa kuvvet Allah’ın
Her fiil Allah’ın evet Allah’ın
Senin değil senin sandığın şeyler

Ruhunun huzuru, sefası O’ndan
Bedenin sıhhati, şifası O’ndan
Hayatının suyu, havası O’ndan
Senin değil senin sandığın şeyler

Her türlü iyilik, inayet O’nun
Kalbine yağan nur, hidayet O’nun
Başarı, mutluluk, saadet O’nun
Senin değil senin sandığın şeyler

Şeytan’a aldanan düşer kuyuya
Amellerin yanar, yaparsan riya
Güvendiğin ömrün üç günlük rüya
Senin değil senin sandığın şeyler

Günaha sahip çık zira senindir
Kusurlar, hatalar hep marifetindir
Hayrın vesilesi imandır, dindir
Senin değil senin sandığın şeyler

Nefsinle dost olma, daim cihad et
Kulluk ikliminde istirahat et
Halil, “Mülk Allah’ın’ deyip rahat et
Senin değil senin sandığın şeyler

Sermayen tükendi, iflası çektin,
Şeytan bu haline güldü dediler;
Eyvah bağ, bahçene hep diken ektin,
Çiçekler gücendi, soldu dediler.

Koskoca bir ömrü heder eyledin,
Cümle sevinçleri keder eyledin,
Gafletle sonunu beter eyledin,
Artık çok geç, vakit doldu dediler.

Son nefeste tövbe beş para etmez,
İsyankârın yolu cennete gitmez,
Ey gafil sandın ki hayat hiç bitmez,
Hazırlan; Azrail geldi dediler.

Amel yoksa ilim, kitap anlamsız,
Süslü şiir, sohbet, hitap anlamsız,
Hülyalı geceler, mehtap anlamsız,
Güneş doğdu, sabah oldu dediler.

Halil, yan derdine halin pek yaman,
Bu günler içindi ibadet, iman,
Oyun, eğlenceye kalmadı zaman,
Dünya gerilerde kaldı dediler.

Dağ gibi adamdı, boylu posluydu
Kahkaha atardı, hayat doluydu
Bahardaydı lâkin sarardı soldu
Nasihat istersen, istersen ibret
Musallada yatan işte şu ceset.

Zavallı kör oldu, artık sağırdı
Bedenine çöken yükü ağırdı
Ölüm kanadını, kolunu kırdı
Nasihat istersen, istersen ibret
Hayatın celladı, depremidir mevt.

En sevdiği işti para sohbeti
Hep düşündü durdu senet, sepeti
Derken geldi çattı ölüm nöbeti
Nasihat istersen, istersen ibret
Azrail’e engel olamaz servet.

Bir odası vardı: Kral odası
Pek mağrur yapmıştı makam sevdası
Beş para etmedi kibri, edası
Nasihat istersen, istersen ibret
Allah’a kulluktur en büyük devlet.

Şerefin kuluydu, şanın kölesi
Zavallı olmuştu alkış delisi
Riyayla toprağa girer ölüsü
Nasihat istersen, istersen ibret
Patlayan balondan farksızdır şöhret.

Güçlü, kudretliydi, baba yiğitti
Bir tokat devirdi, takati bitti
Mum gibi eridi heybeti gitti
Nasihat istersen, istersen ibret
Ölüm karşısında sıfırdır kuvvet.

Hüsün semasında parlak bir aydı
Yüzü pek güzeldi, yakışıklıydı
Kurudu, karardı sanki çalıydı
Nasihat istersen, istersen ibret
Güzel ahlâktadır sıhhat, selamet.

Gafletten görülmez, duyulmaz sesi
Daim seferdedir ölüm gemisi
Kabir aç kurt; insan, kurbanlık besi
Nasihat istersen, istersen ibret
Halil, kabir seni yutacak elbet.