Vefasızmış ömür heyhat
Bahar bitti, güz kalmadı
Sofradaki her şey bayat
Tat kalmadı, tuz kalmadı
Kabre iner bu asansör
Ah ihtiyar olmaya gör
Beden yorgun, el ayak kör
Gençliğimden iz kalmadı
Ne sırdaş var, ne bir yaren
Vuslat derken kaçtı tren
Muradına var mı eren?
Söndü ateş, köz kalmadı
Bu mevsimde ayrılık bol
Azrail’dir daim başrol
Kabre çıkar hemen her yol
Kelâm bitti; söz kalmadı
Fırsat kaçtı, geçmez ele
İsraf ettim bile bile
Bağ bahçeden geldim çöle
Düş görecek göz kalmadı
Gafil Halil aldandın sen
Yarım kaldı keyif kahven
Sarmak için bekler kefen
Gayrı libas, bez kalmadı
