Yeryüzü mescidinde Mekke mihraptır sana

Medine minberinde hatipsin tüm cihana

İmamsın, mürebbisin cümle ehl-i imana

İnsanlık ilelebed zâtını etsin senâ

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Uğruna yaratıldı gök çatısı ve zemin

Ezel ebed Sultanı ömrüne etti yemin

Melekler, ruhaniler duana dedi âmin

Seni nasıl öveyim ey Muhammedü’l Emin?

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Enbiyanın reisi, evliyanın seyyidi

Savaş meydanlarında meleklerin te’yidi

Davetiyle dirilten sensin nice meyyiti

Haşa medhetmiş olmam yazsam milyon beyiti

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Sen bedenlere cansın hem de ruhlara şifa

Mutluluk sebebisin, sensin kalplere safâ

Sensizlik işkencedir, sensizlik büyük cefa

Sana pek minnettarız ey Muhammed Mustafa

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Güneşten parlak yüzün, yok âlemde emsali

Ahlâkın karakterin tam bir edep timsali

Suretin ve siretin eşsiz cevher misali

Naatlar sunmak için Şair bekler visali

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Buz dağları eridi, diz çöktü her muhalif

İntikamla kanayan kalpleri ettin telif

Ayı ikiye böldü göğe çizdiğin elif

Destanlara sığmazsın yazsa yüz bin müellif

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Bu ne hudutsuz rahmet, bu nasıl ameliyat

Ebu Cehil’in oğlu sana eyledi biat

Ebu Süfyan, Hind, Vahşi içtiler âb-ı hayat

Bu azim inkılâbı şerh etsin edebiyat

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Senden mahrum kalmaktır ümmetinin korkusu

Zaten doğduk doğalı firakın kurar pusu

Bu şiddetle aranmaz kızgın çölde bile su

Aşkınla zuhur etti şiir yazma tutkusu

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Senin aşkın ebedi, muhabbetin ezeli

Habib-i Kibriya’sın ey güzeller güzeli

Kur’an’ın sırf mucize, sözlerin mucizeli

Faziletin ölçülmez, kemalâtın çok âli

Şefaat listesine ekler misin Halil’i

Seni güzel göstermez ne medhiyye, ne gazel

Senden bahseden kelâm, sayende olur güzel

 

Ramazan-ı Şerif’tir on bir ayın sultanı
Bu mübarek, muhteşem aydır kulun dermanı

Ramazan-ı Şerif ki İslâm’ın nişanıdır
Müslümanın yüzakı, şerefi ve şanıdır

Gündüzleri bahardır, gecesi aydınlıktır
İnsan olan her insan Ramazan’a âşıktır

Kalplerin mahbubudur, baştacıdır Ramazan
Gönüllerin şifası, ilacıdır Ramazan

Mü’minlerin Allah’a kulluk merasimidir
Resm-i geçit töreni, ibadet mevsimidir

Oruca niyet edip terk edilir ekmek, su
İtaati emreder mesuliyet duygusu

Susamış, acıkmıştır iftarı bekleyen can
Allahu Ekber ile izin çıkar Rahman’dan

İbadet ordusudur cümle İslâm âlemi
Secde âşıklarıyla dolar taşar her cami

Her anı başka güzel, her gecesi bambaşka
Zikirle, salâvatla gönüller erer aşka

Teravih namazında her rekatta terakkî
Rıza-yı İlâhîdir tek maksud-u hakiki

Ol Hazreti Meryem’in sofrasıdır Ramazan
Hızır’ın ab-ı hayat çeşmesidir Ramazan

Hem Hazret-i İsa’nın nefesidir Ramazan
Yeniden dirilişin adresidir Ramazan

Şeytanlar zincirlenir, nefis itaat eder
Huzura erer ruhlar, kalmaz mânevî keder

Asilerin limanı, sığınağıdır bu ay
Mücrimlerin ümidi, dayanağıdır bu ay

Tövbe eden tutulur rahmet yağmurlarına
Arınır kirlerinden, temiz çıkar yarına

Cehennemden kurtuluş müjdesidir Ramazan
Mağfiretin özüdür, zübdesidir Ramazan

Lezzetli açlık oruç fazilete doyurur
Nice gizli sırları tutanlara duyurur

Mide ağlar velâkin kalp, sır, akıl, ruh gülüyor
Mânevî âlemlere Mü’minler yükseliyor

Oruçla anlaşılır nimetlerin değeri
Nankörlük unutulur, başlar şükür seferi

Öte yandan orucun sağlık hediyeleri
Saymakla tükenmez ki özeldir tıpta yeri

Lokman’ın pek şifalı ilacıdır Ramazan
Yüreklerin ışığı, siracıdır Ramazan

Âyetler yankılanır, camilerde, evlerde
Zira Allah kelâmı dermandır cümle derde

Kur’ân’la ahlaklanır, melekleşir insanlar
Kemâle yürür ruhlar, giderilir noksanlar

Bu ayda indi Kur’ân, Kurân ayı Ramazan
Kur’ân’a hürmet, saygı, şükran ayı Ramazan

Fakire sahip çıkma, yardım etme ayıdır
Zekat, fitre, sadaka garibanın payıdır

Gönüller hep bir olur, kucaklaşır yürekler
Ramazan muhabbeti, kardeşliği körükler

Rahmanu’r Rahim’in ikramıdır Ramazan
Ümmet-i Muhammed’in bayramıdır Ramazan

Öyle bir gece var ki bin aydan hayırlıdır
Ömre ömürler katan bir kimyayla sırlıdır

Ebedî hazineyi kazandıran anahtar
O leyle-i Kadirdir; ulaşır bahtiyarlar

Bire bin kazandıran bir pazardır Ramazan
Çok verimli tarladır, büyük kârdır Ramazan

Hayat yaşansın diye Ramazan şuuruyla
Kullarına bu ayı ihsan eylemiş Mevlâ

Ruhunu Ramazan’la kim ederse terbiye
Ramazan bayramıdır, Rabbimizden hediye

Halil, Ramazan ayı rahmettir, fazilettir
Sonsuz cömert Allah’tan özel bir ziyafettir

Razıyım rüyamda görsem yüzünü
Bir kelime olsun duysam sözünü
Gülyüzün bitiririz cümle hüzünü
Tabibim, dermanım, ilacım sensin
Efendim, sultanım, baştacım sensin

Hasretin bağrıma saplanmış bir ok
Acısı pek derin, çilesi pek çok
Vuslata ermekten başka gayem yok
Mefkurem, maksadım, amacım sensin
Efendim, sultanım, baştacım sensin

Üşüdüm; aşkınla hep sardın beni
Çıkmaz sokaktaydım, kurtardın beni
Karanlık yollardan çıkardın beni
Göznurum, ışığım, siracım sensin
Efendim, sultanım, baştacım sensin

Halim nice olur rûz-i mahşerde
Bir de tanımazsan beni o yerde
Yüreğim tutulur dermansız derde
Doktorum, Şefîim, şifacım sensin
Efendim, sultanım, baştacım sensin

Rabbimin katından gönderilensin
Bilirim; rahmeten lilâlemînsin
Halil’e şefaat edecek misin?
Tesellim, ümidim, inancım sensin
Efendim, sultanım, baştacım sensin

Balığın karnındaydı, yalvardı Yunus nebî
“Yegâne ilah da sen, Sübhan da sensin” dedi

“Ben zalimlerden oldum” deyip etti ilticâ
Sahil-i selâmete ulaştırdı bu rica

Hasta olunca Eyüp, aczini sana sundu
Dedi: “Rahmanurahîm, zarar bana dokundu

Kulluk için istedi sıhhati ve şifayı
Cevapsız bırakmadın ondaki bu vefayı

Yaşlıydı Zekeriya, karısı da kısırdı
Yahya’yla müjdeledin, bu çok büyük bir sırdı

Hanne de dua etti, erkek bir çocuk için
Hazreti Meryem gibi bir evlat nasip ettin

Ne yüce bir sadakat, Yusuf’taki şu niyet
“Müslüman olarak öldür, salihlere ilhâk et”

İbrahim Peygamber’i ateşe attı Nemrut
Öldüremezdi onu dinamit, bomba, barut

“Hasbunallah ve ni’mel vekil” dedi, korkmadı
“Ya naru kûnî…” dedin, ateş onu yakmadı

“Duasıyım” demişti, “ben dedem İbrahim’in”
Katından gönderildi, rahmeten lil-âlemîn

Bu makbul duaların hürmetine ya Rahman
Hak yolda sabit eyle, biz sana ettik iman

Muamele eyleyip sonsuz merhametinle
Karanlıklardan çıkar hudutsuz şefkatinle

Sırat-ı mustakîmden lütfen bizi ayırma
Affet günahımızı, ne olur hesap sorma

Olmazları olduran, ölüyü diriltensin
Sabahı yaratansın, baharı getirensin

Muhtaçlara göklerden yağmuru indirensin
En ağır hastalara şifayı gönderensin

Hayır senin elinde, derman senin elinde
Ol dersen hemen olur, ferman senin elinde

Sana teslim olmuşuz, zindan bize dar gelmez
Feraha ulaştırmak kudretine zor gelmez

Bir tek sana sığındık, çalmadık başka kapı
Yalnız sana güvendik, budur kulluk adabı

Yeni bir gün ikram et, taze ve temiz olsun
Şifa incileriyle taşan bir deniz olsun

Öyle bir şifa verki hastalık hep silinsin
Ruhumuza semadan tam bir sekinet insin

Yalvarıyoruz sana ellerimizi açıp
Kabul et duamızı, kabul eyle ya Mucib

Muztar kalan kulların ya Rab sensin sahibi
Senden ümit kesmedi asla Halil’in kalbi

Cennet kokulu melek, dünya tatlısı bebek
Ağzı, burnu, gözleri ne mucize bir ahenk

Rabbim güzel yaratmış, ne de özel yaratmış
Özüne fıtratına sanki bal şerbet katmış

Uyusun da büyüsün annesinin yavrusu
En tatlı rüyalara ulaştırsın uykusu

Gün geçtikçe serpilir, yavrumun boyu uzar
Allah’ım lütfen koru, değmesin kötü nazar

Benim güzel yavrumun özü İslâm, yüzü nur
İmanla olgunlaşsın ondaki akıl şuur

Hep karşısında olsun cümle küfrün ve şerrin
Ömür boyu yürüsün izinde Peygamberin

Kalbi imanla dolsun, hâdimü’l-Kur’an olsun
Adaletten şaşmasın, Hak rızasını bulsun

Sıcakta terlemesin, soğukta üşümesin
Başı serin olsun hep, gaflete hiç düşmesin

Sünnete muhafız kıl, İslâm’a hâdim eyle
Kulluğu sevsin özü, namaza daim eyle

Allah’tan gayrısının önünde eğilmesin
Namertlik hırkasını giymek neymiş bilmesin

Dosdoğru bir kul olsun, yalana uzak eyle
Allah’ım evladımın yüzünü hep ak eyle

Ruhu yansın tutuşsun daim Allah aşkıyla
Rabbim terbiye eyle Peygamber ahlâkıyla

Kur’an’ın sofrasında can bulsun, ihya olsun
İffet, takva rehberi Hazreti Yahya olsun

Fukaraya uzatsın her zaman yardım ipi
Yetime sahip çıksın, sevindirsin garibi

Helalinden kazansın, kaynasın tenceresi
Vücuduna girmesin haramın tek zerresi

Ateşlerde yanmasın Halil İbrahim gibi
Yavrumun her nefesi olsun Cennet sebebi

Ey Muhammed biz seni unuttuk unutalı
Olmuşuz perperişan, çaresiz ve zavallı

İsmini dilimizden ne zaman ki düşürdük
Akıl divane oldu, yolumuzu şaşırdık

Pusulasız kaptansız gemide gidiyoruz
Sensiz kaldık, çok ağır bedeller ödüyoruz

Zevkin kölesi olduk, menfaatin zebunu
Çok sevdik dünya aşkı denilen Firavun’u

Soframızda yok yoktu, unutulan şükürdü
Güya kulluktan gaye Allah’a teşekkürdü

Sünnetini terkettik, kör kuyulara düştük
Müslüman meclislerde haram günah bölüştük

İşte budur bedeli senden uzak olmanın
Kudsî tiryakı sende, can çekişen her anın

Divan-ı Nübüvvetin hâtemi, son nebisin
Evliyanın seyyidi, Rahman’ın habibisin

İnsanlığa muallim, mürşid ve mürebbîsîn
Ümmet-i Muhammed’in en kutlu nasibisin

Her ayeti mucize kelâmın hatibisin
Sen cennet romanının yegâne katibisin

Yüreklerin ilacı, merhemi, tabibisin,
Ruhların padişahı, kalplerin sahibisin

Dünyada ahirette mutluluk sebebisin
Sen misilsiz mücevher, eşsiz yakut gibisin

Muhabbetin, sevdanın, aşkın solmaz gülüsün
Bize imdat et lütfen sen Allah Resûlüsün

Eğer imdat etmezsen dinin elden gidecek
Ümmetin hikâyesi acı sonla bitecek

Müezzin feryat figan; ezanları duyan yok
Heybetli camilere iki üç saf bile çok

Hani sen demiştin ya “Namaz dinin direği”
Kulluğa mezar kazdık, alıp kazma küreği

Kazma kürek ne dersen, faiz repo o biçim
Yılanlar zuhur eder dışa çevrilse içim

Kur’an rafta tozlandı, evimiz oldu kabir
Yankesici tüccar çok, zekat veren kırkta bir

Kurbanı kurban ettik, oruca oruçluyuz
Hep zarar, ziyandayız; çok aşırı borçluyuz

Merak edip sormadık, komşumuz aç mı, tok mu?
Vicdan, insaf nerede, acaba bizde yok mu?

Her daim Medine’ye, yanına gelsek bile
Seni anlamadıkça ne yapsak hep nafile

Sen âleme rahmetsin, cümle derde dermansın
Sen Allah’ın katından gönderilen fermansın

Sen hilkatin mayası, ol Habib-i Rahman’sın
Sen sırr-ı hakikate, ayâta tercümansın

Sen kalbi kırıklara, Mü’minlere limansın
Sen sebeb-i necâtsın, sen sahibü’l-Kur’an’sın

Sen fahr-ı kâinatsın, en yüce şeref, şansın
Sen cümle inse, cinne, meleğe komutansın

Sen emsalsiz sevgili, sen en güzel canansın
Sen en çok sevilensin, sen ulu bir sultansın

Umudun adı sensin, kurtuluş sembolüsün
Bize imdat et lütfen sen Allah Resûlüsün

Eğer imdat etmezsen dinin elden gidecek
Ümmetin hikâyesi acı sonla bitecek

Sen “birleşin” dedikçe Müslümanlar dağıldı
İttifak firar etti, ihtilaf karar kıldı

Kardeşler birbirine ihanet etti eyvah
Müslüman coğrafyaya uğramaz oldu sabah

Bebeklerin kanıyla toprak rengi kırmızı
Filistin, mezar oldu; hâlâ yok bizde sızı

Annelerin feryadı titretirken semayı
Henüz biz terk etmedik, şenliği kutlamayı

Ebu Cehil dirildi, kan emiyor Utbe’ler
Müslüman ülkelerde yıkılıyor kubbeler

Boynumuzu bükmüşüz öylece bekliyoruz
Şehitler listesine, rakamlar ekliyoruz

Sana yabancı olduk; hâlimiz yüz karası
Aslımıza dönmenin gelmedi mi sırası?

Sen zalime hüsransın, kafire kıyametsin
Sen cihad sancağısın, zafere alâmetsin

Sen en doğru kılavuz, sahil-i selametsin
Sen dünyada, ukbada çok büyük ganimetsin

Sen adalet dellâlı, sen esrar-ı hikmetsin
Sen tepeden tırnağa serapa merhametsin

Şifre sende Efendim, sen âleme rahmetsin
Sen müjdesin, umutsun, sebeb-i saadetsin

Sen yerde Muhammed’sin, semalarda Ahmet’sin
Sen kıymetli hazine, bize velinimetsin

Sen Rahmanu’r-Rahîm’in serzakir bülbülüsün
Bize imdat et lütfen sen Allah Resûlüsün

Eğer imdat etmezsen dinin elden gidecek
Ümmetin hikâyesi acı sonla bitecek
Halil’in hikâyesi acı sonla bitecek…

Vefasızmış ömür heyhat
Bahar bitti, güz kalmadı
Sofradaki her şey bayat
Tat kalmadı, tuz kalmadı

Kabre iner bu asansör
Ah ihtiyar olmaya gör
Beden yorgun, el ayak kör
Gençliğimden iz kalmadı

Ne sırdaş var, ne bir yaren
Vuslat derken kaçtı tren
Muradına var mı eren?
Söndü ateş, köz kalmadı

Bu mevsimde ayrılık bol
Azrail’dir daim başrol
Kabre çıkar hemen her yol
Kelâm bitti; söz kalmadı

Fırsat kaçtı, geçmez ele
İsraf ettim bile bile
Bağ bahçeden geldim çöle
Düş görecek göz kalmadı

Gafil Halil aldandın sen
Yarım kaldı keyif kahven
Sarmak için bekler kefen
Gayrı libas, bez kalmadı

Vicdansız bir avcıya tutsak oldu benliğim
Kalbimi rehin aldı, ağır fidye istiyor
Aynalarda görünen ihtiyar kim; ben miyim?
Gençliğimin üstüne ne hediye istiyor
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Sevdasını gül sandım, dikenli çalı çıktı
Hedefi vuslat olan atımın nalı çıktı
Canıma can katacak hislerim ölü çıktı
Kuru bir canım kaldı, onu niye istiyor?
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Bakışları zehirli, gülüşü hançer gibi
Yokluğu azgın ateş; varlığı kar, tipi
Attığı kör kuyuda bulunmaz imdat ipi
Vefasızlık az geldi, başka pâye istiyor
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Beden yorgun, yüz solgun, kanayan yaram derin
Tutuştu, yandı ciğer, olmadı ruhum serin
Rastlanmaz emsaline; ne Leyla’ydı, ne Şirin
Zulmüne bedel gazel ve medhiye istiyor
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Hata ettim Allah’ım, yanıldım hem de nasıl
Yanlış yapan o amma, suçlu benim, ben asıl
Bâkî aşka vermedim, bu gönlümü velhasıl
Ruhum fani aşklara tam reddiye istiyor
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Kapındayım Allah’ım geri çevirme lütfen
Bahara ulaşsın da çicekler açsın bu ten
Azad eyle kalbimi, giymeden kulun kefen
Yarabbi Halil senden bir himaye istiyor
Zalim yarin işine Şeytan bile pes diyor…

Çabanız beyhude, hiç uğraşmayın
Boynumuza tasma takamazsınız
Mavzerler susmasın, patlasın mayın
Umutlara kurşun sıkamazsınız

Biz mücahidiz er oğlu erleriz
En yüksek gür sada İslâm’ın deriz
Bir ölürüz lâkin bin diriliriz
Öldürmekle başa çıkamazsınız

İster bizi atın kör kuyulara
İsterse bırakın azgın sulara
Bükülmez belimiz fani kullara
Küfrün mâbedine sokamazsınız

Nefret sizin olsun, merhamet bizim
Rahat sizin olsun, her zahmet bizim
Dünya sizin olsun, âhiret bizim
Baki mülkümüze çökemezsiniz

Ne yapsanız suya yazılmaz yazı
Yalancının çabuk kesilir hızı
Düşman bellemişiz putlarınızı
Kalbimize asla dikemezsiniz

Mü’min yüreğine soğuk işlemez
Metindir her daim asla gam yemez
Bombalar atılsa of bile demez
İman sarayını yıkamazsınız

En büyük zulümler hep bizi bulsa
Acının bağrında ömrümüz solsa
Nemrud’un ateşi dağ gibi olsa
Halil İbrahim’i yakamazsınız

Ben rüyamız gerçek olacak derken
Sen halâ diyorsun umudun var mı?
Varsın çok geç olsun, olmasın erken
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

Allah’tan ümidi kesemem asla
Kaderden razıyım küsemem asla
Umudu yeisle asamam asla
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

İnancına sarıl her ahvalinde
Lütfen dua olsun yalnız dilinde
Herşeyin dizgini Onun elinde
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

Dağları yol eder Allah isterse
Çölleri göl eder Allah isterse
Her işi halleder Allah isterse
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

Her güzün arkası bahar değil mi
Gecenin sonrası nehar değil mi
Birleşen katreler enhar değil mi
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

Beklemekten bıkmam yüz sene olsa
Ömrümün vadesi nihayet dolsa
Asla umut kesmem Azrail gelse
Sen halâ diyorsun umudun var mı?

Nokta-i istinat madem ki Allah
Sabır ve tevekkül en büyük silah
Halil der ki yolun sonudur felâh
Sen halâ diyorsun umudun var mı?