Allah ferman buyurdu, sır zâhir oldu lâkin
Melekler tarafından soruldu insanoğlu
Denildi: Kan akıtır, ruhuna hükmeden kin
Endişe oklarıyla vuruldu insanoğlu

Hikmet-i İlahiye irade etmez şerri
Hep hayırdır, güzeldir onun bütün işleri
Halife olsun diye murad etti beşeri
Ve hilkat teknesinde yoğruldu insanoğlu

Yaradılış mayası nur-u Muhammedî’dir
Hilkatten gâye, maksat o zât-ı Ahmedîdir
Mutluluğun sebebi, âlemin rahmetidir
Ona benzesin diye var oldu insanoğlu

İmtihan ateşine girdi insan hamuru
Ruhu altın olanlar terk eyledi çamuru
Ayıran mihenk budur elmas ile kömürü
Dünya denen gurbete sürüldü insanoğlu

Bir topal sinek ki Nemrut’u yere serdi
Firavun son nefesi Kızıldeniz ‘de verdi
Aklı ilah zanneden filozoflar delirdi
Türlü kasırgalarda savruldu insanoğlu

Kâinata ümitti enbiyanın nefesi
Vahiyle son bulurdu yüreklerin cefası
Güneşi inkâr etti Ebucehil kafası
Hakikati görmedi, kör oldu insanoğlu

Fitne kazan kaynattı, zulüm padişah oldu
Mazlumların dilinde hep âh, hep eyvah oldu
Şafak söktü nihayet bir nurlu sabah oldu
Azgın nehirdi hemen duruldu insanoğlu

Ebubekir bilindi dağ gibi imanıyla
Adalet hüküm sürdü Ömer Faruk namıyla
Şecaat Ali oldu, şerefiyle şanıyla
İhtişamlı ahvalde görüldü insanoğlu

Yeri göğü ilimle doldurdu müçtehitler
Âyet hadis merkezli yapıldı içtihatlar
Kudus’ü, İstanbul ‘u feth eyledi cihatlar
Fatih olup tahtına kuruldu insanoğlu

Derken rota kayboldu, pusula mecnun oldu
Melekler matem tuttu, şeytanlar memnun oldu
Aşağılık ahlâklar ruhlarda kanun oldu
Kebâir işlemekten yoruldu insanoğlu

Kulluk bizden gidince ömrümüz kahır oldu
Ezan duyulmaz oldu, kulaklar sağır oldu
Komaya girdik sanki durum çok ağır oldu
Buharlaştı adeta sır oldu insanoğlu

Nerdesin nesl-i cedid bir ses ver şu boşluğa
Allah ismini yücelt son ver bu sarhoşluğa
Aydınlık bahar gelsin artık bahçeye, bağa
Halil sayende desin nur oldu insanoğlu

Ey insan! İsyanınla olma sakın kötürüm
Yarın yakandan tutar işlediğin her cürüm
Yersiz yurtsuz kalırsan hayat olur kördüğüm
Ebedi menzilinde mesken, ev, ocak lazım…

Mü’minin, muttakînin alnı, bahtı hep aktır
Kulluğu terk edene cennetler pek uzaktır
Günah zehirli baldır, haram kirli tuzaktır
Şeytanlara maskara, nefse oyuncak lazım

Kabirde salih amel, Kur’an yar yaren olur
Mahkeme-i kübrada türlü hesap sorulur
İhlâs, takva, edeptir yüz aydınlığı ve nur
Mahşerde berat lazım, Sırat’ta Burak lâzım

Sımsıkı sarılıp da terk etmezsen Sünneti
Yetişir imdadına Peygamber şefaati
Mahşerde yaşamamak için korku, dehşeti
Livaülhamd namında kutlu bir sancak lâzım

Cehennem, ehl-i küfre öfkesinden kudurur
Tekadü temeyyezü minel ğayz işte budur
Cennet bağrını açar, Mü’mini bekler durur
Sonsuz rahmet merkezi şefkatli kucak lâzım

Adaletle hükmeyle dosdoğru ol ey Halil
Sahabeler kılavuz, Ömerler sana delil
Emanete hıyanet edenler olur zelil
Dünyada, âhirette hukuk lazım, hak lâzım

Yaradan Rabbinin adıyla oku (1)
Varlığı hakkında olur mu kuşku (2)
Allah dostlarına yok hüzün, korku (3)
And olsun kaleme, yazdıklarına (4)

Allah semavatın, arzın nurudur (5)
Mü’minlere dosttur, koruyucudur (6)
Kur’an şüphesizdir, haktır, doğrudur (7)
And olsun kaleme, yazdıklarına (8)

Muhammed son Nebi, Resûlullahtır (9)
Yardımcısı arşın Rabbi Allah’tır (10)
Kim tâbî olursa sonu felâhtır (11)
And olsun kaleme, yazdıklarına (12)

Kurtuluş, mutluluk İslâm dininde (13)
Yegane hak dindir Allah indinde (14)
Müjde ve’lakıbet lilmuttegînde (15)
And olsun kaleme, yazdıklarına (16)

İnsanı yarattı bir damla sudan (17)
Dünya imtihana, sınava meydan (18)
Nihayet kurulur mahkeme, mizan (19)
And olsun kaleme, yazdıklarına (20)

Allah’adır kulluk, rükû ve secde (21)
Zikreden kalp erer huzura, vecde (22)
Kurtulur ihlâsı bulan sadece (23)
And olsun kaleme, yazdıklarına (24)

Altından ırmaklar akan cennetler (25)
Ebedî mutluluk, sonsuz lezzetler (26)
Mü’minleri bekler hep saadetler (27)
And olsun kaleme, yazdıklarına (28)

Halil ubudiyettir hilkat-i ins, cin (29)
Hayatın, mematın hep Allah için (30)
Hak yol dururken sapıtmak niçin? (31)
And olsun kaleme, yazdıklarına(32)

Dipnotlar

1)Alak, 96/1

2)İbrahim, 14/10

3)Yûnus, 10/62

4)Kalem, 68/1

5)Nur, 24/35

6)Bakara, 2/257

7)Secde, 32/2

8)Kalem, 68/1

9)Ahzâb, 33/40

10)Tevbe, 9/129

11)Âl-i İmran, 3/31

12)Kalem, 68/1

13)Nisa, 4/13

14)Âl-i İmran, 3/19

15)Kasas, 28/83

16)Kalem, 68/1

17)Yasin, 36/77

18)Bakara, 2/155

19)Enbiya, 21/35

20)Kalem, 68/1

21)Necm, 53/62

22)Ra’d, 13/28

23)Zümer, 39/2

24)Kalem, 68/1

25)Ankebut, 29/58

26)Zümer, 39/73

27)Enfal, 8/4

28)Kalem, 68/1

29)Zâriyât, 51/56

30)En’âm, 6/162

31)Nisa, 4/115

32)Kalem, 68/1

Altmışıma merdiven dayadım; ihtiyarım,
Ömrü elde tutmaya yok gücüm, iktidarım,
Dizlerimi döverek gençliğimi ararım,
İmanım pek zayıftı, lakayd davrandım dinde;
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Vakit sudan hızlıydı, zaman sanki şimşekti,
Yıllar yarış atıydı, sanki deli fişekti,
Hayırda hasenatta heyhat elim gevşekti,
Çalışmadım, koşmadım kuvvet varken bedende;
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Günlerimi tükettim; âhiret uzak derken,
Sandım ki ölüme hazırlık için erken,
Dağdan kopan taş gibi kabre doğru giderken,
Aklım başıma geldi, telafisi zor günde;
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Ebedi gençlik isteyen, gençliği israf etmez,
Günahtan uzak durur, haram yollara gitmez,
Gafil olan sanır ki dünya bakî, hiç bitmez,
Lâkin kabir görünür hayatın her yönünde;
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Ömür sıcak yaz günü; dünya kardan adammış,
Âşık olduğum meğer kırılacak bir cammış,
Peşinden koşturduğum püsküllü bir yalanmış,
Hasaretim çok büyük, hastalık çok derinde;
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Ölüm gelir yakında, gündüzler olur gecem,
Kabirde azap bekler, arkasında Cehennem,
Gözyaşlarım olur mu kurtulmaya bahanem?
İbret alın ey dostlar şu Halil’i görün de
Çok pişman, perişanım ömrümün âhirinde…

Ruhumun devası, şifa kaynağım,
İlaçtır, dermandır bin derde namaz;
Dünya gurbetinde felah durağım,
Koşar imdadıma her yerde namaz.

Nefsimi dizginler rüku’ kancası,
Secdeyle kırılır kibir sancısı,
Olmak istemem ki aşk yabancısı,
Gönlümü bırakmaz hiç darda namaz.

Dünyada sevincim, sürurum olur;
Kabirde ışığım, huzurum olur;
Mahşerde yüz akım, onurum olur;
Medettir ukbaya seferde namaz.

Kutlu ibadettir Allah katında,
Ayrı bir hayır var her rekatında,
Tekbiri, tesbihi cennet tadında,
Cehenneme kalkan, bir perde namaz.

Tekbirle başlanır baki sohbete,
Kıyamda doyulmaz o muhabbete,
Secdede varılır eşsiz lezzete,
Paha biçilemez değerde namaz.

İlâhî dergâhta kulluk nişanım,
Mele-i alâda şerefim, şanım;
Hayatım, nefesim, canım, cananım;
Gündüzde, gecede, seherde namaz.

Allah’ın Halil’i olmak istersen
Ebedi vuslatı bulmak istersen
Sarsılmaz imanla dolmak istersen
Kan gibi akmalı damarda namaz.