Benlik dava etmek büyük ayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler
O mağrur insanlar bu gün kayıptır
Senin değil senin sandığın şeyler

Konuşman, işitmen bedenden değil
İradene bağlı nedenden değil
İman soydan soptan, dedenden değil
Senin değil, senin sandığın şeyler

Gözün görüyorsa kudret Allah’ın
Dizin yürüyorsa kuvvet Allah’ın
Her fiil Allah’ın evet Allah’ın
Senin değil senin sandığın şeyler

Ruhunun huzuru, sefası O’ndan
Bedenin sıhhati, şifası O’ndan
Hayatının suyu, havası O’ndan
Senin değil senin sandığın şeyler

Her türlü iyilik, inayet O’nun
Kalbine yağan nur, hidayet O’nun
Başarı, mutluluk, saadet O’nun
Senin değil senin sandığın şeyler

Şeytan’a aldanan düşer kuyuya
Amellerin yanar, yaparsan riya
Güvendiğin ömrün üç günlük rüya
Senin değil senin sandığın şeyler

Günaha sahip çık zira senindir
Kusurlar, hatalar hep marifetindir
Hayrın vesilesi imandır, dindir
Senin değil senin sandığın şeyler

Nefsinle dost olma, daim cihad et
Kulluk ikliminde istirahat et
Halil, “Mülk Allah’ın’ deyip rahat et
Senin değil senin sandığın şeyler

Gayrı sevdalardan ettim istifa
Ömrüme, gönlüme getirdin safâ
Yegâne sevgilim sensin Mustafa
O güzel adına kurban olayım
Kabul et ebedî senle kalayım

Ümit kesmez senden Müslüman ümmet
Eder misin bize mahşerde medet?
Şefaatçimiz sensin bizim ey Ahmet
O güzel adına kurban olayım
Kabul et ebedî senle kalayım

Sensin âlemlere efendim, rahmet
Senden ırak olan çeker bin zahmet
Bizi senden mahrum etme Muhammed
O güzel adına kurban olayım
Kabul et ebedî senle kalayım

Hasretin çok azîm, konulmaz hudut
Vuslatın Halil’e en büyük umut
Nur çehreni bir kez göster ey Mahmut
O güzel adına kurban olayım
Kabul et ebedî senle kalayım

Yeryüzüne hâkimdi putların saltanatı
Zifiri karanlıktı her yön; Doğu ve Batı
Pusulasızdı âlem, mahrumdu kılavuzdan
Şirk zulmetiyle kalpler kesilmişti kaskatı.

Adalet sürgündeydi, firarîydi hak hukuk
Fukaraysa bir kimse olurdu boynu bükük
Zulüm hakim olunca, düşen paylar dengesiz
Zalime yaldızlı düş, mazluma kabuslar yük.

Tereddüt edilmezdi katledilirken canlar
Hesabı sorulmazdı, yerde kalırdı kanlar
Öyle kuvvetliydi ki esaret prangası
Parayla alınırdı, satılırdı insanlar.

Âh yavruların hâli çok elim bir destandı
Uygulanan şeytandan gelen alçak fermandı
Anaların feryadı yankılanırdı gökte,
Zira masum çocuklar kızgın çöle kurbandı

İffet, namus komada; ahlak, edep kayıptı
Kadın olmak utançtı güya büyük ayıptı
İsteyen kırk kadınla evlenir, boşanırdı
Bazısı da eşini ticaret malı yaptı.

Büyük devrim yapacak biri vardı beklenen
Bereketli adıyla binler kârdı beklenen
Her güne kervanlarca umut ekleyip duran
Virane gönüllerde kutlu yardı beklenen.

Beytullah’a yürüdü ordusuyla Ebrehe
Bu olay Fil Vakası diye geçti tarihe
Ebabil kuşlarıyla gazap yağdırdı Allah
Yıkılmaktan kurtuldu, Kâbe erdi feraha.

Yıkılamazdı Kâbe, daimî kalacaktı
İbrahim emaneti yerini bulacaktı
Dünyanın kalbi, ruhu merkeziydi şüphesiz
Beklenen Peygambere kıblegâh olacaktı

Resuller ve kitaplar müjdeler veriyordu
Muvahhidler, velîler hep ihbar ediyordu
Hazreti İsa dahi İncil’de, ayetlerle
Beklenen Peygamberin ismi Ahmet diyordu.

Bin gündüzden nurluydu, o gece pek kutluydu
Dünya, ukba, kainat bahtiyardı, mutluydu
Şerefler verecekti âleme beklenen Zât,
Yer ve gök istikbalden, ikbalden umutluydu.

O gece Mecusilik ateşi sönecekti
Putlar yere düşecek, batıl sürünecekti
Kisraların sarayı sarsılacak depremle
Kutlu doğumla zaman bayrama dönecekti.

Karanlığın sonunda o nehardı beklenen
Buz kesmişti gönüller hep bahardı beklenen
Bilirdi kanlı gözler, zamanın kapısını
Saadet iklimine aralardı beklenen.

Hazreti Amine ki en bahtiyar anneydi
Zira oğlu hikmete, hilkate bahaneydi
İnsanlık doğru yönü bulacaktı Onunla
Bilecekti âlemde İlâhî murat neydi.

Rebiülevvel ayıydı, on ikinci geceydi
Hudutsuzdu kıymeti, keyfiyeti niceydi
Cihana teşrif etti yaradılış sebebi
Çok müstesna bir gündü, nurlu Pazartesiydi.

Gönüller aydın oldu, gözler aydın, kalp mesud;
Şeref verdi âleme Ahmet, Muhammed, Mahmut
Kainata nizamı getirecek Zât budur;
Mesajına bağlanmış cümle mutluluk, umut.

Raks etsin galaksiler, bayram yapsın semavat
Çiçeklerle süslensin ağaçlar ve nebatat
Nur-u Muhammedîr mevcudatın mayası
Mevlidiyle ulaştı manasına kâinat.

Abdullah oğlu Ahmet Allah’ın Habibidir
Hazreti Muhammed’dir, Hakkın andelibidir
Ruhların sultanıdır, Gönüllerin mahbubu
Rahmetin kaynağıdır, muhabbetin kalbidir.

Kâinatı nuruyla işte sardı beklenen
Müjdeler, muştularla âşikârdı beklenen
Hem en yüce Peygamber, hem en büyük bir kuldu
İnsanlığın fahriydi, bahtiyardı beklenen.

Kırk yaşına basınca tac-ı Nübüvvet geldi
Rahmet dini İslâm’la ağlayanlar hep güldü
Kur’an’la Sünnet ile dünyayı cennet yaptı
Saadet formülünü yazan sırlar çözüldü.

İmanda en yüceydi, kullukta en ileri
Yetişemedi ona, Melekler kaldı geri
Mânevi meratipde kimse misil olamaz
Buna delil Cebrail ve o Mi’raç seferi.

İnsanlığa öğretti terbiyeyi, adabı
Hayatıyla ders verdi ahlâkı ve edebi
Sünnetine sarılıp, Ona tâbî olanlar
Cennetü’l Firdevslerde mutlu olur ebedî.

Büyük bir öğretmendi, Sahabeler eseri
Komutan, sultan yaptı sıradan bir neferi
En müstesna, en özel, en nadide en güzel
İnsanlık tarihinde Onun asrının yeri.

Altmış üç yaşındayken son nefesini verdi
“Refikü’l âlâ” dedi, rızaydı bir tek derdi
Ümmetine çok büyük mirası bırakarak
Hakka yürüdü Resûl, dosta, vuslata erdi.

Ölüm, kader yazısı bir karardı beklenen
Bâkî âlemi açan anahtardı beklenen
Cennetin Meleklerin bekleştiği bu Zât’tı
Azrail’le menzile işte vardı beklenen.

Ayrılık depreminin enkazında hapsoldum
Aşkın başkenti düştü, evet sol yerim bitti
Oksijene taliptim lâkin zehir soludum
Bedenim buz kesildi en son ciğerim bitti

Kalem boynunu büktü, mürekkep firar etti
Kırk makamda şakıyan bülbül intihar etti
Kalakaldı dizlerim beni bîkarar etti
Vuslat diye çırpınan kutlu seferim bitti

Uçuruma attılar hicran denen tepede
Can kurtaran umutlar can çekişti şüphede
Vuruldum, yaralandım, yenildim her cephede
Hayalime saltanat kuran zaferim bitti

Bir adımda çölleri geçen adamdım güya
Seraplarda boğuldum varmak isterken suya
Gerçekle yüzleşince son buldu hemen rüya
Kabuslar çöreklendi, gözümde ferim bitti

Ahdim vardı yar için dünyayı yakacaktım
Hasrete omuz veren dağ olsa yıkacaktım
Heyhat gitti, ardından kanlı gözlerle baktım
Sözde kaldı yiğitlik, özde cevherim bitti

Sanırdım aşk bağından mahsul aldım firesiz
Lakin gönlüm olmadı bir gün bile yâresiz
Merdivensiz kuyuda kalakaldım çaresiz
Planlar suya düştü, türlü hünerim bitti

Yıllarca çıkmazlarda doğru adres aradım
Tokat hadden geçince parçalandı inadım
Dünya mutluluk yeri değilmiş geç anladım
Ömrü heba ettikten sonra kederim bitti

Keşke azıcık takat bir parça derman olsa
Keşke verimli tarla, münbit bir harman olsa
Keşke cürmüm silinse, affıma ferman olsa
Ganimet gibi olan vakt-i seherim bitti

Halil israf eyleme tek atımlık kurşunu
Hazer et, iyi harca, bari son kuruşunu
Geri çevirmek muhal, artık hayat kuşunu
Sermayem dibe vurdu, ömr-ü ekserim bitti

Allah’ım türlü zulüm sardı bizi ağ gibi
Nerde Müslüman varsa orda dertler dağ gibi

Kanı kanla yıkamak düştüyse bahtımıza
Enbiyanın ruhunu gönder imdadımıza

Cehennem olan yurtlar cennet olmalı madem
Kılavuzluk yap bize, bir yol göster ey Adem!

Adem’in varisleri bize de olun varis
Kabil’lerden kurtarın bizi ey Şit, ey İdris

Kanlı gözlerle bekler umudu mazlum güruh
Tufan bizi yutmadan, gemini getir ey Nuh

Günümüz zalimleri Ad Kavminden de azgın
Yetiş ne olur ey Hud, göğe varacak yangın

Kan içici caniler tıpkı Kavm-i Semud’dur
Salih’in nasihatı Müslüman’a umuttur

Kâbe’yi imar ettin, bizi de mamur eyle
Kırılacak putlar var, baltanı memur eyle

Nemrutlar azdı yine, ahvalimiz pek vahim
Nurunla söndür narı, gel gayrı ey İbrahim!

Gayretle kalkıp koşsak Hacer annemiz gibi
Fışkırsa ab-ı hayat, görünse zulmün dibi

Çocuklar kurban bu gün kınalı koçlar değil
Feryatlar göğü deldi, bir ses ver ey İsmail!

Gündüzler gece oldu bekliyoruz neharı
Ateşlerde üşürken arıyoruz baharı

Batıl zail olur da galip gelir elbet Hak
İlham verin bizlere haydi ey Lut, ey İshak!

Allah’ım tez zamanda bize de bir vuslat sun
Fetih duamız olsun gözyaşları Yakub’un

Kuyulardan çık da gel, zindanları yık da gel
Varsın kuraklık olsun, bereket ol ak da gel

Zulmet aldı yürüdü, uykular oldu kâbus
Ümmet bekleşip durur, nerde kaldın ey Yusuf!

Mezarları suluyor anaların gözyaşı
Neredesin ey Eyyûb, kırıldı sabır taşı

Açmaz sırrını bize elbette âlem-i gayb
Müjdeler ihbar edin, siz ey Zülkifl, ey Şuayb

Firavunlar çıldırdı, her nefes zehir gibi
Ölüyor çoluk çocuk, kanımız nehir gibi

Yollar açacak diye, denizi yaran asa
Yürekler ağızlarda, bekliyoruz ya Musa

Kan doğradı alçaklar, zehir kattılar aşa
Nerdesiniz ey Harun, Hızır, İlyas ve Yuşâ!

Kaç zaman geçti böyle balığın karnındayız
Yunus’un duasıyla Rabbim huzurundayız

Sorarım ey yiğitler kim gebertir Calut’u
Talut’un ordusuyla bekliyoruz Davud’u

Müslüman dünyasında tükendi, bitti derman
Cinne, inse hükmeyle yeniden ey Süleyman!

Bahtımız gülsün gayrı, sevince dönsün acı
Şifa olsun ya Şâfî, Lokman Hekim ilacı

Yardım gönder ya Rahman, imanda eyle emin
Bir lokma yedir lütfen sofrasından Meryem’in

Bir muştu alır mıyız biz araya araya
Yahya’yı da unutma gelirken Zekeriya

Ölü gibiyiz sanki dirilmek istiyoruz
Küfre karşı ok gibi gerilmek istiyoruz

Çaresiz coğrafyamız, her yanı sarmış tasa
Ne zaman ineceksin semalardan ya İsa!

Bombalar yağdırıyor Ebu Cehil, Utbe’ler
Müslüman ülkelerde yıkılıyor kubbeler

Hıyanete doymuyor şu Yahudi haini
Biz kan ağlarken, onlar yapar zafer ayini

Doğu Türkistan esir, Mescid-i Aksa tutsak
Hürriyet serap sanki, özgürlük bize yasak

Fethedilsin tüm cihan, Kudüs artık kurtulsun
Selahaddin adına hutbeler okutulsun

Suriye kan gölüdür, Filistin gam deryası
Ne zaman gerçek olur Kisraların rüyası

Can verelim Uhud’da, çarpışalım Bedir’de
Sen başımızda ol da katlanalım her derde

Senin ismin güneşin hilkatinden öncedir
Sensizlik kâinata büyük bir işkencedir

Âlemlere rahmetsin, seninle gelsin rahmet
Aylanları bekletme gel artık ya Muhammed!

Ümmetini bekletme gel artık ya Muhammed!

Rakibini yense de kibrine yenilmeyip
Enaniyeti kıran hakiki pehlivandır
Ben âcizim, zayıfım; kudret Allah’tan deyip
Menzil-i hakka varan hakiki pehlivandır

Hakikati tebliğden asla vazgeçmez dili
Zulmün kökünü keser, mazluma kalkmaz eli
Yiğitlerin sultanı esedullah misali
Öfkesini susturan hakiki pehlivandır

Çöl düşünce yâdına cennetten geçtim diyen
Derdine âşık olup dermanı seçtim diyen
Kan tükürse kızılcık şerbeti içtim diyen
Cefada safâ süren hakiki pehlivandır

Heykele kıyam etmez, puta mabudum demez
Firavun sofrasında Nemrut’la yemek yemez
Egilip bükülerek asla bedel ödemez
Dosdoğru dimdik duran hakiki pehlivandır

Liman bilip sığınır seccadeyi bulunca
Cehennem korkusuyla ruhuna takar kanca
Uykuyu haram bilir seher vakti olunca
Nefsi secdeye vuran hakiki pehlivandır

Takati tükense de gayreti, şevki bitmez
Gönlü kör kuyu olsa yeisi davet etmez
Herşeyini kaybetse ümidini kaybetmez
Kâbusu hayra yoran hakiki pehlivandır

Kullukta pek cevvaldir, günahta naaş gibi
Nefse zırnık koklatmaz, olur hemen taş gibi
Allah rızası için kalbi titrer kuş gibi
Halil kılı kırk yaran hakiki pehlivandır

Kırmak, yürek ister prangaları
Ruhun semasında uçmak kolay mı?
Boynuna takmışsan bir de yuları
Şeytanın şerrinden kaçmak kolay mı?

Dipsiz bir kuyudur nefsin iştahı
Deli gibi arzu eder günahı
Hesaba katmazsan eğer Allah’ı
Hakkın rızasını seçmek kolay mı?

Her türlü engel var kulluk yolunda
Yılan bekler sokmak için solunda
Şehâdet lâzım can çıktığı anda
Cennet kapısını açmak kolay mı?

Dünya ganimettir ibret alana
Bahtiyar odur ki aklı kullana
Mahşer meydanında müflis olana
Sırat köprüsünden geçmek kolay mı?

Nefis ahmak ise çamura gül der
Bülbül zannederek kargayı dinler
Harama, günaha boyanmış her yer
Hayır ekip, hayır biçmek kolay mı?

Dünya rüyasının tabiri mahşer
Bal bildiğin günah orda olur şer
Herkese sunulmaz şarab-ı Kevser
Muttakî olmadan içmek kolay mı?

Hazır ol ölüme, arkana bakma
Tövbe istiğfarı geri bırakma
Ey Halil ebedî ömrünü yakma
Bu kadar günahla göçmek kolay mı?

Kimse bilmez kopan fırtınaları
Yüreğim adeta infilak eder
Silmek mümkün değil o anıları
Hayalim her daim maziye gider
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Sevdiklerim vardı, dostlarım vardı
Yaşamak güzeldi, mevsim bahardı
Mutluluk, saadet gönlüme yardı
Şimdi hayat çile, her nefes keder
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Üç kuruş rahata sattılar beni
Eski eşya gibi attılar beni
Kahır kervanına kattılar beni
Evlâtlarım bilmem hakkımda ne der?
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Oğlum kızımda yok İslâm ahlâkı
Keşke öğretseydim hukuku, hakkı
Sayemde dönüyor bu zulmün çarkı
Adaletle hüküm veriyor kader
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Evlâtlarım burda unuttu gitti
Vefasızlık beni derbeder etti
Yapayalnız kalmak canıma yetti
Ruhum her gün ağır bedeller öder
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Darağacına çıkmış gibiyim sanki
Bu yaşımda yetim kalmışım çünkü
Dostlarımın sesi yapıyor yankı
Gurbetin koyusu, en dibi bu yer
Huzurevindeyim; hâlim bin beter!

Artık akıbetim ne olur bilmem
Yarına kim ölür, kim kalır bilmem
Hayattan muradı kim alır bilmem
Sus Halil yaramı kanatma yeter
Huzurevindeyim; hâlim bin beter

Ramazan’da her gün bayram ettiysen
Ramazan bayramın mübarek olsun
Şeytana gülmeyi haram ettiysen
Ramazan bayramın mübarek olsun

Orucun tadına doyamadıysan
Biter korkusuyla sayamadıysan
Gecede, seherde uyumadıysan
Ramazan bayramın mübarek olsun

Haram girmediyse beden evine
Günah yapmadıysa seni divane
Olduysan sohbete, zikre pervane
Ramazan bayramın mübarek olsun

Kur’an okumaya bulduysan süre
Evradın olduysa yüz on dört sûre
Secdeler ettiysen kapanıp yere
Ramazan bayramın mübarek olsun

Ezanı duyduysan fermanım deyip
Teravih kıldıysan dermanım deyip
Yalvardıysan aşkla Rahman’ım deyip
Ramazan bayramın mübarek olsun

Kalbinden garazı, kini attıysan
Gayzını, öfkeni şayet yuttuysan
Kibrini şeytana geri sattıysan
Ramazan bayramın mübarek olsun

Fakir, fukaraya iftar verdiysen
Yetime, öksüze sofra serdiysen
Muhtacı kollayıp, kanat gerdiysen
Ramazan bayramın mübarek olsun

Halil, Ramazan’a verdiysen deger
Kadir Gecesinde yandıysa ciğer
Cehennem’den azâd olduysan eğer
Ramazan bayramın mübarek olsun

Yükü acı olan bir kervan olsan
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok
Tepeden tırnağa kan revan olsan
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Ebedî değildir, fanidir çilen
Lütuftur, ihsandır Allah’tan gelen
Mânevî şehittir bu yolda ölen
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Dünya dedikleri dibi delik tas
Sakın isyan etme, etsen de iflas
Zâyî olmadıkça kullukta ihlâs
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Kaybettiğin malın sadaka olur
Ötede ebedî nafaka olur
Cennette makamın şâhika olur
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Sanmaki belâlar hep tesadüfen
Tevekkül olmalı daim felsefen
Kaftan bekler iken giysen de kefen
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Başında patlasa en büyük belâ
Ardından okunsa bir acı salâ
Nihayet binsen de o tahta sala
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Ejderha değildir Mü’mine kabir
Rüyasını, Cennet edecek tabir
Düğün bayram yakın; az daha sabır
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok

Dünya sınav yeri, bakma zâhire
Her daim şükreyle bala, zehire
Halil de gidecek senle âhire
Üzülme arkadaş, Allah var gam yok