Hasret denizinde boğuldum sanki
Özlemin çok büyük, çok derin anne
Sen gideli gamla yoğruldum sanki
Bitmiyor, büyüyor kederin anne.

Hayat kaynağımmış meğer nefesin
Yaralı ruhuma ilaçmış sesin
Ben mazide kaldım sen neredesin?
Nereye götürdü kaderin anne.

Sensiz hayat zindan, cezam müebbet
Şefkatli sinenden gayrı yer gurbet
Mislini görmedim, bu nasıl bir dert
Ahvalimden var mı haberin anne.

En karanlık günüm gittiğin gündü
Hayatımda bütün ışıklar söndü
Karıştı her şeyim tersine döndü
Ağustos sıcağı çok serin anne.

Şefkat kahramanım, rahmet meleğim
Hep sana dairdir duam, dileğim
Duvara asılır bir gün eleğim
Bayram yapar canın, ciğerin anne.

Ezvac-ı Tahirat sırdaşın olsun
Hazreti Rabia gardaşın olsun
Havz-ı Kevser suyun ve aşın olsun
Cennet olsun senin tek yerin anne.

Yaşarım bağrımda yanan bir közle
Anlatmak mümkün mü şiirle, sözle
Halil’in vuslatı bekler dört gözle
Ölüm olsa bile seferin anne.

Verseler güneşi, ayı
Terketmem asla davayı
Vatan için bu dünyayı
Dört talakla boşuyorum.

Maraş’taydım, rota Yozgat
Yakar beni elim firkat
Asra sığmaz derdim fakat
Yüreğimde taşıyorum.

Yirmi beş Mart puslu hava
Her yer dağlık, yer yer ova
Sanki burası Kosova
Bulutları aşıyorum.

Esbap zalim, hâkim kader
Kes Dağı’nda meçhul bir yer
Çok sarsıldı helikopter
Düşüyorum, düşüyorum.

Mekânımız Kanlıçukur
Burda karlar al kan olur
Her tarafım buzdan billur
Üşüyorum, üşüyorum.

Hamd olsun yüce Allah’a
Bin selâm şehit ervaha
Beni öldü sanmayın ha
Gönüllerde yaşıyorum…

Efendim yanına gelseydim erken
Gül yüzüne bir kez baksaydım keşke
Anam babam feda deyip yürekten
Uğruna ömrümü yaksaydım keşke.

Bedir’de olurdu cengimin ilki
Uhud’da canımı verirdim belki
Yetmiş Sahabeyi götüren sel ki
Onlara karışıp aksaydım keşke.

Akabe’de sana verseydim ahit
Mekke’nin fethine olsaydım şahit
Gazalarda olup şanlı mücahid
Yıldırımlar gibi çaksaydım keşke.

Ebu Cehil, Utbe cümle imansız
Pusu kurmak için bekler zamansız
Ardından yürüyüp ofsuz, amansız
Küfrün boğazını sıksaydım keşke.

İslâm’ın olacak en yüksek sada
Bir can değil bin can uğruna feda
Huneyn’de, Yermük’te uzak diyarda
Şehadet tacını taksaydım keşke.

Yanında olsaydım seferde, harpte
Hakkı yüceltirdim şarkta ve garpta
Hazreti Ali’ye Halil olup da
Müşrik kalesini yıksaydım keşke.

Sensiz bir dünyada açtım gözümü
Diyar-ı hasrette sürgün yüreğim;
Bir defa görseydim masum yüzünü
Cennette yaşardı her gün yüreğim.

Neyleyeyim adın geçmez sohbeti
Neyleyeyim sensiz balı, şerbeti
Yaşanmaz yer oldu dünya gurbeti
Düğüne, sevince dargın yüreğim..

Hayat hapishane, bedenim kafes
Ruhumu diriltir aşka dair ses
Muhammed ismiyle alırım nefes
Bir tek sana vurgun, vurgun yüreğim.

Sen eşsiz sevgili Habibullah’sın,
Nebiler Sultanı Resûlullah’sın,
İnsanlığa ışık, nurlu sabahsın;
Kavuşmayı diler yorgun yüreğim.

Halil’im ağyardan gönlünü sakın
Ümit ederim ki vuslatım yakın
Bu gün mevsim firak, hüzündür lâkin
Gülecek inşallah bir gün yüreğim.

Başıboş değilim ben bir memurum
Emirle hareket ederim dostlar
Misafirim lâkin uzunca durdum
Bir seneye kalmaz giderim dostlar

Beni katil zalim icat etse de
Alçakça, haince emel gütse de
Sayemde niceler yitip gitse de
Rahman’ın elinde kaderim dostlar

Kaderden gelene verin siz selâm
Bende var bin mesaj belki bin anlam
Bedeniniz tarla hasıl-ı kelâm
Boş yere mi böyle biterim dostlar

Belâlar öğretmen, hayat bir okul
Panikle, korkuyla yaşar mı hiç kul
Tedbir alın sonra edin tevekkül
Çarem duadadır hep derim dostlar

Şükür etmediniz onca nimete
Koşturup durdunuz haram davete
Hıyanet edince siz emanete
Ben de böyle çalım satarım dostlar

Büyüklük taslayıp kibirlendiniz
Halbuki pek aciz kullar idiniz
Karun gibi benlik dava ettiniz
Bu yollardan geldi kederim dostlar

Derdim dert değildir, bin afiyettir
Günahları döken bir keffarettir
Benimle ölümü tadan şehittir
Sanmayın fenayım, beterim dostlar.

Ölüm firak değil, vuslat daveti
Ölüm mü’min için cennet bileti
Mü’min nimet bilir cümle illeti
Kalbiniz olmasın kötürüm dostlar.

Halil, israf etme çoktur bu sözler
Tövbeyle ağarsın kararmış yüzler
Allah korkusuyla ağlasın gözler
Ben de acı bedel öderim dostlar.

Yıllar bir bir gitti, mevsim hep hazan
Duymadım bir muştu, yok ezberbozan
Muradıma erdim hayalde bazen
Hasrete, firaka yar oldu ömrüm.

Dünyanın hamuru dertle yoğrulmuş
Çile harmanına insan savrulmuş
Yanmış, sönmüş yine, yanmış kavrulmuş
Kor oldu, kül oldu, nar oldu ömrüm.

Dünyayı sevenin hali yamandır
Elde kalan buğday değil samandır
Sonu müflisliktir, bedbaht zamandır
Şeytana, hevese kâr oldu ömrüm.

Elmas satılır mı cam parçasına
Değiştim deryayı bir su tasına
Düğünsüz beş para etmez ki kına
Gölge kovalarken yoruldu ömrüm.

Kızgın çöle düştüm yağmur aradım
Katran karasında bir nur aradım
Vefayı dilendim, uğur aradım
Uğursuz dünyaya darıldı ömrüm.

Musibet, hastalık, belâ, dert derken
Cefa denizinde safa ararken
Minarede salâ okunur erken
Yaralı ceylandı, vuruldu ömrüm.

Çöplükte hazine bulunmaz Halil
Ahiret yurdundur; burası değil
Ebedî hayattır yegâne menzil
Kördüğüm, muamma, sır oldu ömrüm.

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Camiler gençlerle dolsun ve taşsın
Kulluk heyecanı semayı aşsın

Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Zekat kanun olsun, faiz gebersin
Paraya kölelik mezara girsin
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Başlasın ömürlük haram orucu
Nefisler olmasın kanun koyucu
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
İlâhî muhabbet sarsın kalpleri
Herkes emanetten kovsun kelpleri
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Kadın bağlanmasın haram yulara
Zina süpürülsün kör kuyulara
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Aşkın şarabıyla dolsun her kâse
İçkinin mahkumu olmasın kimse
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Nura gebe olsun yarınlarınız
Secdeyle parlasın alınlarınız
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Şirkin avradını, atını yıkın
Para, makam, şöhret putunu yıkın
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Din hayata can, Kur’an ruh olsun
Başka yol arayan varsa yuh olsun
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Sahile vurmasın çocuk cesedi
Aramayın artık hep menfaati
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Bana bir iyilik yapar mısınız?
Halil der ki bizde yok usûl, yöntem
Kur’an, Sünnet olsun yegâne gündem
Sadece Allah’a tapar mısınız?

Dünyadan binlerce kez büyük olsa da güneş
Yansa da hep içinde milyon santigrat ateş
Yaradan bir olunca, olur dünyaya kardeş
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Güneşi, kâinatı emrine verir Allah.

Ay gece lambasıdır, güneş kandil ve soba
Yıldızlar göz kırparlar, gece derler: “Merhaba!”
Hepsi sana yardımcı, hepsi sana akraba
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Fezayı, semavatı emrine verir Allah.

Mektep medrese bilmez, hayvanlar koyu cahil
Velâkin tavuk, inek, arı… Hepsi hizmete dahil
Yumurta, süt ve balı vermekte gayet ehil
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Umumen hayvanatı emrine verir Allah.

Kaç tonluk deve bile itaat eder sana
Sırtına bindiğinde at hizmetkâr insana
Koyun itiraz etmez bıçak değse boynuna
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Deve, koyun ve atı emrine verir Allah.

Keresteden, odundan meyveler gönderilir
Çamur yiyen ağaçtan kiraz, incir verilir
Rezzak, Rahim’dir Allah; neye muhtaçsın bilir
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Ağacı, nebatatı emrine verir Allah.

Toprak bağrını açar, çıkar patates, soğan
Domates, biber, bamya… Sanki yağmurdur yağan
Rahman’dan hediyedir, hepsi sana armağan
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Sebzeyi, zerzevatı emrine verir Allah.

Allah’tır kâinatta Malik, Sultan ve Amir
Onundur kün feyekün, Onun ferman ve emir
İnsana musahhardır deniz, toprak, dağ, demir
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Her türlü cemadatı emrine verir Allah.

Deprem, kanser, virüse zincir vuran Allah’tır
Hikmetiyle yürüten ve durduran Allah’tır
Herşeyin dizginini her an tutan Allah’tır
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Dehşetli hadisatı emrine verir Allah.

İmanla, ibadetle hayatın kemâl bulur
Allah’a kul olanlar mesut bahtiyar olur
Bil ki dünya cennetin bekleme salonudur
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Ölümü ve hayatı emrine verir Allah.

Halil der ki bu şiir dinsize olsun ferman
Kâinatta her olay, her nesne ona düşman
Mü’mine dertler ilaç, musibet olur derman
İman insanı insan eder, kulluk padişah;
Cümle kevn-ü fesadı emrine verir Allah.

Ey günah davetçisi beni çağırıp durma
Rüya değil, kabus bu; boşuna hayra yorma
Merhem değil sunduğun şu acizlik yarama
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Ne kadar süslesen de günah, haram çamurdur
Ebedi hastalıktır, manevi kanser, urdur
Ey dünyaperest sarhoş! Sana teklifim budur:
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Sağır mısın, kör müsün; ölüm var, âhiret var
Yutmak için bekliyor kabir denen canavar
Zerre miskal hesaba dünya olamaz duvar
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Dünya kulluk diyarı, nasıl isyan ederim?
Yolun sonu berzahtır bir gün elbet giderim
Sen nefis, heva dersin; ben tek gerçeği derim:
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Günahın lezzeti az, elemi kat be kattır
Bir üzüm tanesinin bedeli yüz tokattır
Bin yalanın celladı yalnız bir hakikattır
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Senin işin sığınmak şeytanın abasına
Elması peşkeş çekmek bir tek cam parçasına
Zehirli aş koyarsın insanların tasına
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Bir katre serap için deryalardan vazgeçmem
Derdim Halil olmaktır, günah şarabı içmem
Cehenneme kurulmuş çürük köpründen geçmem
Ölümü öldür hemen, kabri kapat ebedi
Yoksa sus, konuşma; yoluna yürü haydi!

Seni gören müşrikler hemen kaçardı
Kükremenle akıllar baştan uçardı
Bakışın düşmanlara korku saçardı
Yiğitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…

Bedir’de en öndeydin, bakmadın geri
Şimşek olup yürüdün titrettin yeri
Kılıcınla devirdin pek çok kafiri
Yiğitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…

Mü’minlere, Resûle kol kanat gerdin
Allah’ın arslanıydın, ne büyük erdin
Din uğruna canını Uhud’da verdin
Şehitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…

Ölü değil dirisin çünkü şehitsin
Bahtiyarsın, mesutsun, Hakk’a şahitsin
Şehadet fermanısın, büyük akitsin
Seyyidlerin Seyyidi Hazreti Hamza.

Vahşi mızrağı attı, göğsünden vurdu
Peygamber “amcam” dedi, hep seni sordu
Bedenini görünce dünyalar durdu
Şehitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…

Vücudun parçalandı koyun misali
Seni arşa çıkardı Vahşi’nin eli
Menzilin pek yücedir, makamın âlî
Cennetlerin Seyyidi Hazreti Hamza.

Peygamberin amcası kahraman Hamza
Şanlı tarihe attın kanınla imza
Daim seni alkışlar yeryüzü feza
Şehitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…

Allah’ın Habibinin halili sensin
Şecaatin, mertliğin meali sensin
Şehadetin en parlak kandili sensin
Şehitlerin Seyyidi Hazreti Hamza…